شماره ۲۸۸ - خلوت جان را تجلی از چراغ سینه است

خلوت جان را تجلی از چراغ سینه است
پنبه داغ دل خون گشته داغ سینه است ۱

در بهارش هر قدر حیرت تماشا می کند
گلشن سیر بنا گوشت دماغ سینه است ۲

صبح و شامم از گل داغ محبت گلشن است
روز خورشید دل است و شب چراغ سینه است ۳

هر سرمویش به هم بد مستی خون می کنند
عاشق دیوانه را رحمت سراغ سینه است ۴

از خیالت باغبان گلشن خویش است اسیر
سیرگاهش از گل زخم تو داغ سینه است ۵