هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات طبیعی مانند دشت، موج اشک، غزال، صحرا و صیاد برای بیان احساسات عمیق و رنج‌های عشق استفاده می‌کند. شاعر از مفاهیمی مانند امید، جنون، تقدیر و عشق الهی سخن می‌گوید و در نهایت به سپاسگزاری و تسلیم در برابر عشق می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۹۰ - دشت جنون ز فتنه چشم تو دیده ای است

دشت جنون ز فتنه چشم تو دیده ای است
هر موج اشک خیل غزال رمیده ای است ۱

یک عمر در شکنجه امید بوده ایم
هر ذره خاک ما دل منت گزیده ای است ۲

چون خامه سر به راه طلب را دلیل نیست
صحرا زجاده صفحه مسطر کشیده ای است ۳

شور شراب پیر ز دنیا گذشته است
گرد جنون جوان به منزل رسیده ای است ۴

در صیدگاه فتنه مجال گریز نیست
تیر قضا به بند کمان کشیده ای است ۵

صیاد عشق را که چمن دامگاه اوست
بوی بهار وحشی در خون تپیده ای است ۶

ممنون التفات گرانجانی خودیم
مشت غبار ما نفس آرمیده ای است ۷

ما را ز دل به کعبه مقصود برد اسیر
توفیق ما که خضر بیابان ندیده ای است ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - هر نگاه گرم ما مجنون کامل گشته ای است
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - هر سر مویم ز افغان بلبل دیوانه ای است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.