شماره ۲۹۶ - از خوی تو عالم چمن شعله نگاری است

از خوی تو عالم چمن شعله نگاری است
هر دود دل سوخته بویی ز بهاری است ۱

پیداست دلی هر طرف از شبنم اشکی
رنگین چمن گریه ما آیینه زاری است ۲

تاج زر و خفتان گل ارزانی گلشن
چون شعله کله گوشه ما سایه خاری است ۳

بیهوشی ما درگرو جام و سبو نیست
کیفیت منصور از این باده خماری است ۴

ننگ عدم است آنکه نه دل زنده عشق است
بی یاد تو آیینه ما سنگ مزاری است ۵

ای عربده جو خیل سپاه تو کم از کیست
هر سرو سپهداری و هر لاله سواری است ۶

از آمدن و رفتن قاصد چه گشاید
مکتوب اسیران شکن زلف عیاری است ۷