هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از غم و اندوه، عشق ناکام، تنهایی و ناامیدی سخن میگوید. شاعر از نبود یار، ناپایداری روزگار و بیاثری تلاشهای خود شکایت دارد و احساس میکند که در دنیایی پر از رنج و بیعدالتی زندگی میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۳۴۰ - گریه بیقرار پیدا نیست
گریه بیقرار پیدا نیست
نمک روزگار پیدا نیست ۱
دیدم آیینه خانه دو جهان
هیچکس غیر یار پیدا نیست ۲
بسکه در دل گداختیم نفس
خاک ما را غبار پیدا نیست ۳
بینش ناقص که می گوید
که نهان آشکار پیدا نیست ۴
دود آه که گشت عالمگیر
شعله شبهای تار پیدا نیست ۵
حیرتم صد چمن شکفت و هنوز
اثر از نوبهار پیدا نیست ۶
چه بهشتی است عالم مشرب
خواری از اعتبار پیدا نیست ۷
اعتدال هوای دل ما را
همه گل کرده خار پیدا نیست ۸
چه بگویم ز راز عشق و جنون
رنگ و بوی بهار پیدا نیست ۹
بر سر راه انتظار اسیر
روزم از روزگار پیدا نیست ۱۰
نمک روزگار پیدا نیست ۱
دیدم آیینه خانه دو جهان
هیچکس غیر یار پیدا نیست ۲
بسکه در دل گداختیم نفس
خاک ما را غبار پیدا نیست ۳
بینش ناقص که می گوید
که نهان آشکار پیدا نیست ۴
دود آه که گشت عالمگیر
شعله شبهای تار پیدا نیست ۵
حیرتم صد چمن شکفت و هنوز
اثر از نوبهار پیدا نیست ۶
چه بهشتی است عالم مشرب
خواری از اعتبار پیدا نیست ۷
اعتدال هوای دل ما را
همه گل کرده خار پیدا نیست ۸
چه بگویم ز راز عشق و جنون
رنگ و بوی بهار پیدا نیست ۹
بر سر راه انتظار اسیر
روزم از روزگار پیدا نیست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۹ - بی غرض چون گردد الفت محرم و بیگانه کیست
گوهر بعدی:شماره ۳۴۱ - رفت از پیر و جوان طاقت و کس پیدا نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.