شماره ۳۸۱ - نشینم گوشه ای با خاطر ناشاد هر ساعت

نشینم گوشه ای با خاطر ناشاد هر ساعت
کنم دزدیده از دست دل خود داد هر ساعت ۱

نگاهم را که محو جلوه های آتشین دارد
که از خویش گدازد شعله فریاد هر ساعت ۲

من آن صیدم که در صحرای وحشت می دود دایم
تپد در سینه از قیدم دل صیاد هر ساعت ۳

به جانان راز خود را یک به یک خاطر نشان کردم
ز رنگ آمیزی آیینه بیداد هر ساعت ۴

دلم آشفته سروی که از جوش دلارایی
به پایش می نهد سر سایه شمشاد هر ساعت ۵

فزون باد التفات شاه بر ما آنقدر یارب
که گویندش اسیران صد مبارکباد هر ساعت ۶