هوش مصنوعی:
این شعر از عشق، اندوه و جدایی سخن میگوید. شاعر از درد فراق و تأثیر آن بر دلش مینالد، از وفاداری و صداقت یاد میکند و هشدار میدهد که نمیتوان به ظواهر دنیا اعتماد کرد. او از زیباییهای طبیعت مانند گل و سرو برای بیان احساساتش استفاده میکند و در نهایت، بر ارزش عشق و وفاداری تأکید میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند اندوه و فراق نیاز به بلوغ عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل میگیرد.
شماره ۳۸۵ - تا غمش در دلم قرار گرفت
تا غمش در دلم قرار گرفت
برگ گل شعله در کنار گرفت ۱
خویش آتش ز گل نمی دانست
دل ما را ز ما چکار گرفت ۲
دل یکرنگ خویش را نازم
خویش را تنگ در کنار گرفت ۳
بی تو دیگر چه می توان گفت
چشم آیینه ها غبار گرفت ۴
سرو رفتار و غنچه گفتار
چقدر از تو اعتبار گرفت ۵
خوی بیگانگی چنین افروخت
نقد دلبستگی عیار گرفت ۶
به وفای سرشگ خود نازم
که گلاب از گل مزار گرفت ۷
الحذر الحذر ز ساختگی
نتوان خوی روزگار گرفت ۸
تا شدم خاک راه یار اسیر
اعتبار من اعتبار گرفت ۹
برگ گل شعله در کنار گرفت ۱
خویش آتش ز گل نمی دانست
دل ما را ز ما چکار گرفت ۲
دل یکرنگ خویش را نازم
خویش را تنگ در کنار گرفت ۳
بی تو دیگر چه می توان گفت
چشم آیینه ها غبار گرفت ۴
سرو رفتار و غنچه گفتار
چقدر از تو اعتبار گرفت ۵
خوی بیگانگی چنین افروخت
نقد دلبستگی عیار گرفت ۶
به وفای سرشگ خود نازم
که گلاب از گل مزار گرفت ۷
الحذر الحذر ز ساختگی
نتوان خوی روزگار گرفت ۸
تا شدم خاک راه یار اسیر
اعتبار من اعتبار گرفت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۴ - گلستانی که هوای دل نومید گرفت
گوهر بعدی:شماره ۳۸۶ - از قدش جلوه باز کام گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.