هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه از عشق بی‌پروا، حسرت، و جستجوی معنا سخن می‌گوید. شاعر از عشق مجنون‌وار، درد فراق، و آرزوی وصال می‌سراید و با تصاویری مانند نقش پای ناقه، داغ دل، و بیابان طلب، احساسات عمیق و پیچیده را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اصطلاحات ادبی پیچیده، برای درک و ارتباط بهتر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۳۹۴ - فرصت مجنون اگر دنبال محمل می گرفت

فرصت مجنون اگر دنبال محمل می گرفت
نقش پای ناقه صحرا در سلاسل می گرفت ۱

برده بی پرواییم تا صیدگاه مدعا
سعی باطل هرزه بر خود کار مشکل می گرفت ۲

رفته ام از خاطرش تقریب فریادی کجاست
کاش جای آشنایی کینه در دل می گرفت ۳

در پناه داغت از محشر چه پروا داشتم
گر غبارم بعد مردن دامن دل می گرفت ۴

در بیابان طلب آوارگی صیاد بود
شوق ما درگام اول صید منزل می گرفت ۵

تا چها شرمنده روی محبت می شدی
گر دلت آیینه ما در مقابل می گرفت ۶

گر تماشا شکوه ای می داشت از مژگان اسیر
خون ما حسرت کشان دامان قاتل می گرفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹۳ - جایی که عقل دامن تدبیر می گرفت
گوهر بعدی:شماره ۳۹۵ - گر عسس مال کسی از دزد معنی می گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.