شماره ۴۵۴ - دلی نسیم به عید بهار می بندد

دلی نسیم به عید بهار می بندد
که پای خود به حنای غبار می بندد ۱

جنون که هیچ ندارد به عقل ویرانی
در خرابه ندانم چکار می بندد ۲

یکی است دوزخ کین و حصار صافدلی
چه می گشاید از اینها چکار می بندد ۳

علاج کین سپهر است ترک طول امل
زبان خصم به افسون مار می بندد ۴

اسیر در سر کوی تو می گشاید دل
دری به روی غم روزگار می بندد ۵