هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل، به ناتوانی و حسرت انسان در برابر آرزوهای دستنیافتنی میپردازد. شاعر با اشاره به خیالهای بیپایه، عشق ناکام و تهیدستی حسرت، تصویری از انسان درمانده و در عین حال دیوانهوار خوشحال در وضعیتی ناممکن ترسیم میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، پرداختن به موضوعاتی مانند ناکامی و حسرت نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۸۳ - بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
بیدل چه سراید به خیالی که ندارد
شوخی چه کند با پر و بالی که ندارد ۱
رسواست به خود تهمت بیکاری عاشق
کو در دو جهان فکر محالی که ندارد ۲
سوداگر درد است تهیدستی حسرت
پر محتشمی کرده ز مالی که ندارد ۳
دیوانه ندیدیم چو بیعار اسیرت
خوشحال نشسته است به حالی که ندارد ۴
شوخی چه کند با پر و بالی که ندارد ۱
رسواست به خود تهمت بیکاری عاشق
کو در دو جهان فکر محالی که ندارد ۲
سوداگر درد است تهیدستی حسرت
پر محتشمی کرده ز مالی که ندارد ۳
دیوانه ندیدیم چو بیعار اسیرت
خوشحال نشسته است به حالی که ندارد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۲ - دل ما زخمی از مرهم ندارد
گوهر بعدی:شماره ۴۸۴ - غبار عاشق اکسیر وفا در آستین دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
