شماره ۵۲۴ - یاد چشمت سرگران تا چند از دل بگذرد

یاد چشمت سرگران تا چند از دل بگذرد
تا کی این صیاد مست از صید غافل بگذرد ۱

سبزه زنجیر می روید ز صحرای جنون
سیر دارد گر نسیمی بی سلاسل بگذرد ۲

موج را بیدست و پا تر می نماید اضطراب
کشتی بی لنگران از بحر مشکل بگذرد ۳

بی نیازیهای دهقان خانه سوز آفت است
میگدازد برق را هرکس ز حاصل بگذرد ۴

کشتی دریای عاشق را حباب وحشت است
آب می گردد اگر از یاد ساحل بگذرد ۵

پاک شو ز آلودگیها در ره تنگ عدم
از گهر چون رشته ای تر گشت مشکل بگذرد ۶

کشت بی برگی است برقش دشتبانی می کند
آفت از دست توکل دست بر دل بگذرد ۷

شوق را نازم چه پروا دارم از واماندگی
منزل از همراهی کامم ز منزل بگذرد ۸

صبح خندان می شود بر روی تیغ آفتاب
کاملی باید که از تقصیر جاهل بگذرد ۹

قطره ما از خیال بحر طوفان است اسیر
مایه سیل است هر اشکی که از دل بگذرد ۱۰