هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر عشق و وابستگی شدید به معشوق است که با وجود درد و رنج، ترک آن ممکن نیست. شاعر از توبههای بیثمر، جذابیتهای معشوق و ناتوانی در فرار از این عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غمانگیز و جدی شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵۳۰ - ترک غمت از کشتن و بستن نتوان کرد
ترک غمت از کشتن و بستن نتوان کرد
این توبه به امید شکستن نتوان کرد ۱
هر سایه مژگان تو صیاد غزالی است
در دیده ما سرمه جستن نتوان کرد ۲
برخاسته اشکم به صف آرایی مژگان
در بزم تو تکلیف نشستن نتوان کرد ۳
تا زهد اسیر تو قدح نوش برآمد
جز زمزمه توبه شکستن نتوان کرد ۴
این توبه به امید شکستن نتوان کرد ۱
هر سایه مژگان تو صیاد غزالی است
در دیده ما سرمه جستن نتوان کرد ۲
برخاسته اشکم به صف آرایی مژگان
در بزم تو تکلیف نشستن نتوان کرد ۳
تا زهد اسیر تو قدح نوش برآمد
جز زمزمه توبه شکستن نتوان کرد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۹ - آفتی وام می توانم کرد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۱ - رخی از باده رخشان می توان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.