شماره ۶۲۶ - مست است و عرض آتش رخسار می دهد

مست است و عرض آتش رخسار می دهد
خورشید را گداخت که را بار می دهد ۱

خط از رخش دمید و هنوز آه می کشیم
داریم خضر و تشنگی آزار می دهد ۲

شد موج خیز شعله غبارم چو درد می
ساقی هنوز باده سرشار می دهد ۳

تا دیده مایل است به تماشای گلستان
آیینه گل به دست تو بسیار می دهد ۴

هرگز به نا امیدی امشب نبود اسیر
این نخل خشک ما چه شبی بار می دهد ۵