شماره ۶۳۳ - هر دل که ز بیداد تو نومید برآید

هر دل که ز بیداد تو نومید برآید
چون ذره نظرکرده خورشید برآید ۱

شوریدگیم سایه سودا به سر انداخت
حاصل دهد از خاکم اگر بید برآید ۲

هنگامه طراز دل ما عشق و جنون است
از مشرق این صبح دو خورشید برآید ۳

تقریب جگر تشنه اظهار نیاز است
کام دلش از تهنیت عید برآید ۴

بیدردی اگر خضر شود ننگ حیات است
پرورده غم زنده جاوید برآید ۵

گر بار تمنا به دلت بارگران است
بگذار که امید تو نومید برآید ۶

در کیش وفا جایزه صبر اسیر است
کامی است که بی منت تأکید برآید ۷