هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند توبه، پاکی دل، دوستی، دشمنی، امید و تسلیم در برابر تقدیر می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که دل را پاک کند، با دیگران با مهربانی رفتار کند و از دشمنی بپرهیزد. همچنین، به اهمیت امید و توکل اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند «قتل»، «خون ناحق» و «دشمنی» ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.

شماره ۶۴۷ - زاهد در این بهار به ما توبه واگذار

زاهد در این بهار به ما توبه واگذار
پیمانه را به گردش چشم هوا گذار ۱

بر دل غبار رشک فشاندن چه لازم است
آیینه را به باطن پاک حیا گذار ۲

دل صاف کن به خلق و گل دوستی بچین
بدخواه را به دشمنی خویش واگذار ۳

بگشای دیده گر سفر خواب می کنی
دامی به راه قافله نقش پا گذار ۴

امیدوار در قدمت خاک گشته ایم
هر جا که پا گذاری در چشم ما گذار ۵

از دوستی مساز به گردابش آسیا
خس را به مهربانی سیلاب واگذار ۶

گرداب گوش دارد و موجش زبان دراز
تا گفتگوی دل به لب ناخدا گذار ۷

در قتل ما به تیغ ستم احتیاج نیست
ما را به خون ناحق چشم حیا گذار ۸

شو خاکسار اسیر به فتراک سر ببند
از گرد خویش به دام به راه هما گذار ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۴۶ - ندیدنی است بساط جهان قدم بردار
گوهر بعدی:شماره ۶۴۸ - زنده دردم به درمانم چه کار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.