هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق و حالات روحی و عاطفی خویش سخن میگوید. او از غم، شوق، ناامیدی و امید میگوید و از تأثیرات معشوق بر دل و جان خود یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۶۹۰ - صبا در نافه می غلطد ز گرد راه پابوسش
صبا در نافه می غلطد ز گرد راه پابوسش
حیا در پرده پنهان می شود از شرم ناموسش ۱
ز یاد چشم ترسایی به دل تبخاله ای دارم
که جوشد شور محشر از لب خاموش ناقوسش ۲
نمی داند زبان روشنایی شعله رازم
چراغ خلوت من تیره بختی گشته فانوسش ۳
سر کویی به غارت داد یاد کفر و ایمانم
که دل را در سجود آرد خیال آستان بوسش ۴
دل نومید را دیدم به کام خویشتن روزی
که دیدم چون اسیر از دیگران یکباره مأیوسش ۵
حیا در پرده پنهان می شود از شرم ناموسش ۱
ز یاد چشم ترسایی به دل تبخاله ای دارم
که جوشد شور محشر از لب خاموش ناقوسش ۲
نمی داند زبان روشنایی شعله رازم
چراغ خلوت من تیره بختی گشته فانوسش ۳
سر کویی به غارت داد یاد کفر و ایمانم
که دل را در سجود آرد خیال آستان بوسش ۴
دل نومید را دیدم به کام خویشتن روزی
که دیدم چون اسیر از دیگران یکباره مأیوسش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸۹ - خداوندا مکن کس را شهید خنجر نازش
گوهر بعدی:شماره ۶۹۱ - کرده ام بسکه آرزوی خطش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.