هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از مفاهیمی مانند عشق، هستی، حیا، و رهایی سخن میگوید. شاعر از زبان نمادین شمع، پروانه، و گل استفاده کرده و به مفاهیمی مانند اسارت، عشق جاودانه، و رازهای ناگفته اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان نمادین، فهم آن را به سطحی از بلوغ فکری نیازمند میکند.
شماره ۶۹۹ - نسخه دارد لعلش از چشم حیاپرداز خویش
نسخه دارد لعلش از چشم حیاپرداز خویش
بسکه حرف آهسته گوید نشنود آواز خویش ۱
دام هستی گر نه سرمش گرفتاری شود
نامه ای را می توان کردن پر پرواز خویش ۲
شمع بالین را غبارم دامن غیرت زند
بعد مردن هم نخواهد عشق روشن راز خویش ۳
شمع و گل ارزانی پروانه و بلبل اسیر
ما و استغنای صیاد شکار انداز خویش ۴
بسکه حرف آهسته گوید نشنود آواز خویش ۱
دام هستی گر نه سرمش گرفتاری شود
نامه ای را می توان کردن پر پرواز خویش ۲
شمع بالین را غبارم دامن غیرت زند
بعد مردن هم نخواهد عشق روشن راز خویش ۳
شمع و گل ارزانی پروانه و بلبل اسیر
ما و استغنای صیاد شکار انداز خویش ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹۸ - جایی که گل از ناله کند بال و پر خویش
گوهر بعدی:شماره ۷۰۰ - اشک بلبل نمک چش خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.