غزل ۱۴ - چه شاهدی است که با ماست در میان امشب

چه شاهدی است که با ماست در میان امشب
که روشن است ز رویش همه جهان امشب ۱

نه شمع راست شعاعی، نه ماه را تابی
نه زهره راست فروغی در آسمان امشب ۲

میان مجلس ما صورتی همی تابد
که آفتاب شد از شرم او نهان امشب ۳

بسی سعادت از این شب پدید خواهد شد
که هست مشتری و زهره را قران امشب ۴

شبی خوش است و ز اغیار نیست کس بر ما
غنیمت است ملاقات دوستان امشب ۵

دمی خوش است مکن صبح دم دمی مردی
که همدم است مرا یار مهربان امشب ۶

میان ما و تو امشب کسی نمی گنجد
که خلوتی است مرا با تو در نهان امشب ۷

بساز مطرب از آن پرده‌های شور انگیز
نوای تهنیت بزم عاشقان امشب ۸

همه حکایت مطبوع درد عطار است
ترانهٔ خوش شیرین مطربان امشب ۹