غزل ۱ - چون نیست هیچ مردی در عشق یار ما را غزل ۲ - ز زلفت زنده می‌دارد صبا انفاس عیسی را غزل ۳ - ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا غزل ۴ - گفتم اندر محنت و خواری مرا غزل ۵ - سوختی جانم چه می‌سازی مرا غزل ۶ - گر سیر نشد تو را دل از ما غزل ۷ - بار دگر شور آورید این پیر درد آشام را غزل ۸ - چون شدستی ز من جدا صنما غزل ۹ - در دلم افتاد آتش ساقیا غزل ۱۰ - در دلم بنشسته‌ای بیرون میا غزل ۱۱ - ای عجب دردی است دل را بس عجب غزل ۱۲ - روز و شب چون غافلی از روز و شب غزل ۱۳ - برقع از ماه برانداز امشب غزل ۱۴ - چه شاهدی است که با ماست در میان امشب غزل ۱۵ - سحرگاهی شدم سوی خرابات غزل ۱۶ - تا درین زندان فانی زندگانی باشدت غزل ۱۷ - زهی ماه در مهر سرو بلندت غزل ۱۸ - دم مزن گر همدمی می‌بایدت غزل ۱۹ - بعدجوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت غزل ۲۰ - ای شکر خوشه‌چین گفتارت غزل ۲۱ - تا به عمدا ز رخ نقاب انداخت غزل ۲۲ - عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت غزل ۲۳ - آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت غزل ۲۴ - دولت عاشقان هوای تو است غزل ۲۵ - دلبرم در حسن طاق افتاده است غزل ۲۶ - آن نه روی است ماه دو هفته است غزل ۲۷ - تا کی از صومعه خمار کجاست غزل ۲۸ - چون ز مرغ سحر فغان برخاست غزل ۲۹ - دوش کان شمع نیکوان برخاست غزل ۳۰ - اینت گم گشته دهانی که توراست غزل ۳۱ - چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست غزل ۳۲ - عاشقی و بی نوایی کار ماست غزل ۳۳ - این چه سوداست کز تو در سر ماست غزل ۳۴ - راه عشق او که اکسیر بلاست غزل ۳۵ - طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست غزل ۳۶ - تا آفتاب روی تو مشکین نقاب بست غزل ۳۷ - تو را در ره خراباتی خراب است غزل ۳۸ - چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست غزل ۳۹ - عزیزا هر دو عالم سایهٔ توست غزل ۴۰ - عقل مست لعل جان افزای توست غزل ۴۱ - قبلهٔ ذرات عالم روی توست غزل ۴۲ - آنکه چندین نقش ازو برخاسته است غزل ۴۳ - بیا که قبلهٔ ما گوشهٔ خرابات است غزل ۴۴ - ندای غیب به جان تو می‌رسد پیوست غزل ۴۵ - لعل گلرنگت شکربار آمدست غزل ۴۶ - چون کنم معشوق عیار آمدست غزل ۴۷ - تا که عشق تو حاصل افتادست غزل ۴۸ - این گره کز تو بر دل افتادست غزل ۴۹ - مرا در عشق او کاری فتادست غزل ۵۰ - ندانم تا چه کارم اوفتادست غزل ۵۱ - مفشان سر زلف خویش سرمست غزل ۵۲ - عزم آن دارم که امشب نیم مست غزل ۵۳ - دلی کز عشق جانان دردمند است غزل ۵۴ - پی آن گیر کاین ره پیش بردست غزل ۵۵ - زان پیش که بودها نبودست غزل ۵۶ - ره عشاق راهی بی‌کنار است غزل ۵۷ - آتش عشق تو در جان خوشتر است غزل ۵۸ - لعلت از شهد و شکر نیکوتر است غزل ۵۹ - آن دهان نیست که تنگ شکر است غزل ۶۰ - عشق را گوهر ز کانی دیگر است غزل ۶۱ - ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است غزل ۶۲ - مرکب لنگ است و راه دور است غزل ۶۳ - اگر تو عاشقی معشوق دور است غزل ۶۴ - چه رخساره که از بدر منیر است غزل ۶۵ - هر که را ذره‌ای ازین سوز است غزل ۶۶ - روی تو شمع آفتاب بس است غزل ۶۷ - شمع رویت ختم زیبایی بس است غزل ۶۸ - وشاقی اعجمی با دشنه در دست غزل ۶۹ - نیم شبی سیم برم نیم مست غزل ۷۰ - دوش ناگه آمد و در جان نشست غزل ۷۱ - در سرم از عشقت این سودا خوش است غزل ۷۲ - چشم خوشش مست نیست لیک چو مستان خوش است غزل ۷۳ - حسن تو رونق جهان بشکست غزل ۷۴ - در دلم تا برق عشق او بجست غزل ۷۵ - سر عشقت مشکلی بس مشکل است غزل ۷۶ - ره میخانه و مسجد کدام است غزل ۷۷ - تا در تو خیال خاص و عام است غزل ۷۸ - غم بسی دارم چه جای صد غم است غزل ۷۹ - درج لعلت دلگشای مردم است غزل ۸۰ - خاصیت عشقت که برون از دو جهان است غزل ۸۱ - هر شور وشری که در جهان است غزل ۸۲ - تا چشم برندوزی از هرچه در جهان است غزل ۸۳ - عشق تو قلاوز جهان است غزل ۸۴ - تا عشق تودر میان جان است غزل ۸۵ - جهانی جان چو پروانه از آن است غزل ۸۶ - همه عالم خروش و جوش از آن است غزل ۸۷ - رهی کان ره نهان اندر نهان است غزل ۸۸ - چون دلبر من سبز خط و پسته دهان است غزل ۸۹ - کم شدن در کم شدن دین من است غزل ۹۰ - عشق تو ز اختیار بیرون است غزل ۹۱ - عشق جمال جانان دریای آتشین است غزل ۹۲ - شیر در کار عشق مسکین است غزل ۹۳ - بت ترسای من مست شبانه است غزل ۹۴ - هر که درین دیرخانه مرد یگانه است غزل ۹۵ - ای به وصفت گمشده هرجان که هست غزل ۹۶ - خراباتی است پر رندان سرمست غزل ۹۷ - شادی به روزگار شناسندگان مست غزل ۹۸ - بی تو از صد شادیم یک غم به است غزل ۹۹ - نور ایمان از بیاض روی اوست غزل ۱۰۰ - شمع رویت را دلم پروانه‌ای است غزل ۱۰۱ - گر جمله تویی همه جهان چیست غزل ۱۰۲ - ای دلشده دلربای من کیست غزل ۱۰۳ - در عشق قرار بی‌قراری است غزل ۱۰۴ - طریق عشق جانا بی بلا نیست غزل ۱۰۵ - سخن عشق جز اشارت نیست غزل ۱۰۶ - عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست غزل ۱۰۷ - هر که درین درد گرفتار نیست غزل ۱۰۸ - دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست غزل ۱۰۹ - از تو کارم همچو زر بایست نیست غزل ۱۱۰ - ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست غزل ۱۱۱ - از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست غزل ۱۱۲ - دل خون شد از توام خبر نیست غزل ۱۱۳ - در ره عشاق نام و ننگ نیست غزل ۱۱۴ - طمع وصل تو مجالم نیست غزل ۱۱۵ - آفتاب رخ تو پنهان نیست غزل ۱۱۶ - سرو چون قد خرامان تو نیست غزل ۱۱۷ - هر دلی کز عشق تو آگاه نیست غزل ۱۱۸ - کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست غزل ۱۱۹ - در ده خبر است این که ز مه ده خبری نیست غزل ۱۲۰ - عشق جز بخشش خدایی نیست غزل ۱۲۱ - آیینهٔ تو سیاه رویی است غزل ۱۲۲ - زهی زیبا جمالی این چه روی است غزل ۱۲۳ - هر دیده که بر تو یک نظر داشت غزل ۱۲۴ - تاب روی تو آفتاب نداشت غزل ۱۲۵ - درد دل من از حد و اندازه درگذشت غزل ۱۲۶ - در عشق تو عقل سرنگون گشت غزل ۱۲۷ - ای دلم مست چشمهٔ نوشت غزل ۱۲۸ - تا دل من راه جانان بازیافت غزل ۱۲۹ - تا گل از ابر، آب حیوان یافت غزل ۱۳۰ - تا دل ز کمال تو نشان یافت غزل ۱۳۱ - دل کمال از لعل میگون تو یافت غزل ۱۳۲ - پیشگاه عشق را پیشان که یافت غزل ۱۳۳ - خاک کویت هر دو عالم در نیافت غزل ۱۳۴ - بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت غزل ۱۳۵ - هر دل که ز عشق بی نشان رفت غزل ۱۳۶ - دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت غزل ۱۳۷ - آتش سودای تو عالم جان در گرفت غزل ۱۳۸ - گر نبودی در جهان امکان گفت غزل ۱۳۹ - ای زلف تو دام و دانه خالت غزل ۱۴۰ - ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت غزل ۱۴۱ - ای بی نشان محض نشان از که جویمت غزل ۱۴۲ - ای چو چشم سوزن عیسی دهانت غزل ۱۴۳ - ای مشک خطا خط سیاهت غزل ۱۴۴ - ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت غزل ۱۴۵ - ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت غزل ۱۴۶ - رطل گران ده صبوح زانکه رسیده است صبح غزل ۱۴۷ - صبح دم زد ساقیا هین الصبوح غزل ۱۴۸ - کشتی عمر ما کنار افتاد غزل ۱۴۹ - عکس روی تو بر نگین افتاد غزل ۱۵۰ - گر هندوی زلفت ز درازی به ره افتاد غزل ۱۵۱ - چون نظر بر روی جانان اوفتاد غزل ۱۵۲ - چون لعل توام هزار جان داد غزل ۱۵۳ - شرح لب لعلت به زبان می‌نتوان داد غزل ۱۵۴ - پیر ما بار دگر روی به خمار نهاد غزل ۱۵۵ - عشق تو پرده، صد هزار نهاد غزل ۱۵۶ - هرچه دارم در میان خواهم نهاد غزل ۱۵۷ - دلم قوت کار می‌برنتابد غزل ۱۵۸ - دلم در عشق تو جان برنتابد غزل ۱۵۹ - دل ز هوای تو یک زمان نشکیبد غزل ۱۶۰ - هر آن دردی که دلدارم فرستد غزل ۱۶۱ - هر شب دل پر خونم بر خاک درت افتد غزل ۱۶۲ - گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد غزل ۱۶۳ - نه به کویم گذرت می‌افتد غزل ۱۶۴ - در زیر بار عشقت هر توسنی چه سنجد غزل ۱۶۵ - مرا با عشق تو جان درنگنجد غزل ۱۶۶ - حدیث عشق در دفتر نگنجد غزل ۱۶۷ - جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد غزل ۱۶۸ - جانا شعاع رویت در جسم و جان نگنجد غزل ۱۶۹ - اسرار تو در زبان نمی‌گنجد غزل ۱۷۰ - تا زلف تو همچو مار می‌پیچد غزل ۱۷۱ - هر دل که ز خویشتن فنا گردد غزل ۱۷۲ - بودی که ز خود نبود گردد غزل ۱۷۳ - گر نکوییت بیشتر گردد غزل ۱۷۴ - دلی کز عشق او دیوانه گردد غزل ۱۷۵ - اگر دردت دوای جان نگردد غزل ۱۷۶ - قد تو به آزادی بر سرو چمن خندد غزل ۱۷۷ - عاشق تو جان مختصر که پسندد غزل ۱۷۸ - خطش مشک از زنخدان می برآرد غزل ۱۷۹ - خطی کان سرو بالا می‌درآرد غزل ۱۸۰ - صبح بر شب شتاب می‌آرد غزل ۱۸۱ - دل درد تو یادگار دارد غزل ۱۸۲ - سر زلف تو بوی گلزار دارد غزل ۱۸۳ - فرو رفتم به دریایی که نه پای و نه سر دارد غزل ۱۸۴ - هر که بر روی او نظر دارد غزل ۱۸۵ - لب تو مردمی دیده دارد غزل ۱۸۶ - بر در حق هر که کار و بار ندارد غزل ۱۸۷ - زین درد کسی خبر ندارد غزل ۱۸۸ - دلی کز عشق جانان جان ندارد غزل ۱۸۹ - اگر درمان کنم امکان ندارد غزل ۱۹۰ - بار دگر پیر ما رخت به خمار برد غزل ۱۹۱ - آتش عشق آب کارم برد غزل ۱۹۲ - عشق تو به سینه تاختن برد غزل ۱۹۳ - نام وصلش به زبان نتوان برد غزل ۱۹۴ - درد من از عشق تو درمان نبرد غزل ۱۹۵ - هرچه نشان کنی تویی، راه نشان نمی‌برد غزل ۱۹۶ - دم عیسی است که با باد سحر می‌گذرد غزل ۱۹۷ - از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد غزل ۱۹۸ - هر دل که وصال تو طلب کرد غزل ۱۹۹ - چون شراب عشق در دل کار کرد غزل ۲۰۰ - بس نظر تیز که تقدیر کرد غزل ۲۰۱ - تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد غزل ۲۰۲ - عشق تو مست جاودانم کرد غزل ۲۰۳ - دست با تو در کمر خواهیم کرد غزل ۲۰۴ - پشت بر روی جهان خواهیم کرد غزل ۲۰۵ - ترسا بچه‌ای ناگه قصد دل و جانم کرد غزل ۲۰۶ - زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد غزل ۲۰۷ - هر که را عشق تو سرگردان کرد غزل ۲۰۸ - عزم خرابات بی‌قنا نتوان کرد غزل ۲۰۹ - روی در زیر زلف پنهان کرد غزل ۲۱۰ - بی لعل لبت وصف شکر می‌نتوان کرد غزل ۲۱۱ - چون باد صبا سوی چمن تاختن آورد غزل ۲۱۲ - خطت خورشید را در دامن آورد غزل ۲۱۳ - زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد غزل ۲۱۴ - چو طوطی خط او پر بر آورد غزل ۲۱۵ - لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد غزل ۲۱۶ - چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد غزل ۲۱۷ - دل دست به کافری بر آورد غزل ۲۱۸ - خطی سبز از زنخدان می برآورد غزل ۲۱۹ - زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد غزل ۲۲۰ - درد من هیچ دوا نپذیرد غزل ۲۲۱ - چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد غزل ۲۲۲ - چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد غزل ۲۲۳ - چون پرده ز روی ماه برگیرد غزل ۲۲۴ - چو قفل لعل بر درج گهر زد غزل ۲۲۵ - دست در دامن جان خواهم زد غزل ۲۲۶ - عشق آمد و آتشی به دل در زد غزل ۲۲۷ - دل به سودای تو جان در بازد غزل ۲۲۸ - ترسا بچهٔ مستم گر پرده براندازد غزل ۲۲۹ - گر از گره زلفت جانم کمری سازد غزل ۲۳۰ - گر آه کنم زبان بسوزد غزل ۲۳۱ - مرا سودای تو جان می بسوزد غزل ۲۳۲ - اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد غزل ۲۳۳ - گرچه ز تو هر روزم صد فتنه دگر خیزد غزل ۲۳۴ - هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد غزل ۲۳۵ - دل برای تو ز جان برخیزد غزل ۲۳۶ - اگر ز زلف توام حلقه‌ای به گوش رسد غزل ۲۳۷ - بوی زلف یار آمد یارم اینک می‌رسد غزل ۲۳۸ - هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد غزل ۲۳۹ - جان در مقام عشق به جانان نمی‌رسد غزل ۲۴۰ - در صفت عشق تو شرح و بیان نمی‌رسد غزل ۲۴۱ - از سر زلف دلکشت بوی به ما نمی‌رسد غزل ۲۴۲ - مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد غزل ۲۴۳ - ذوق وصلت به هیچ جان نرسد غزل ۲۴۴ - شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد غزل ۲۴۵ - ای به خود زنده مرده باید شد غزل ۲۴۶ - پیر ما وقت سحر بیدار شد غزل ۲۴۷ - قصهٔ عشق تو چون بسیار شد غزل ۲۴۸ - یک شرر از عین عشق دوش پدیدار شد غزل ۲۴۹ - در راه تو هر که راهبر شد غزل ۲۵۰ - چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد غزل ۲۵۱ - برقع از خورشید رویش دور شد غزل ۲۵۲ - بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد غزل ۲۵۳ - بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد غزل ۲۵۴ - چون عشق تو داعی عدم شد غزل ۲۵۵ - گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد غزل ۲۵۶ - هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد غزل ۲۵۷ - هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد غزل ۲۵۸ - جهان از باد نوروزی جوان شد غزل ۲۵۹ - در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد غزل ۲۶۰ - تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد غزل ۲۶۱ - پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد غزل ۲۶۲ - تا دل لایعقلم دیوانه شد غزل ۲۶۳ - کسی کز حقیقت خبردار باشد غزل ۲۶۴ - چه دانستم که این دریای بی پایان چنین باشد غزل ۲۶۵ - حدیث فقر را محرم نباشد غزل ۲۶۶ - عشقت ایمان و جان به ما بخشد غزل ۲۶۷ - هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد غزل ۲۶۸ - هر زمان عشق تو در کارم کشد غزل ۲۶۹ - قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد غزل ۲۷۰ - نور روی تو را نظر نکشد غزل ۲۷۱ - نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد غزل ۲۷۲ - در قعر جان مستم دردی پدید آمد غزل ۲۷۳ - در عشق به سر نخواهم آمد غزل ۲۷۴ - کارم از عشق تو به جان آمد غزل ۲۷۵ - ره عشاق بی ما و من آمد غزل ۲۷۶ - لعل تو به جان فزایی آمد غزل ۲۷۷ - دی پیر من از کوی خرابات برآمد غزل ۲۷۸ - نقد قدم از مخزن اسرار برآمد غزل ۲۷۹ - عشق تو ز سقسین و ز بلغار برآمد غزل ۲۸۰ - سرمست به بوستان برآمد غزل ۲۸۱ - چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد غزل ۲۸۲ - نگارم دوش شوریده درآمد غزل ۲۸۳ - مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد غزل ۲۸۴ - دلا دیدی که جانانم نیامد غزل ۲۸۵ - عاشقان زنده‌دل به نام تو اند غزل ۲۸۶ - آنها که در هوای تو جان‌ها بداده‌اند غزل ۲۸۷ - آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اند غزل ۲۸۸ - عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند غزل ۲۸۹ - پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند غزل ۲۹۰ - ز لعلت زکاتی شکر می‌ستاند غزل ۲۹۱ - نه قدر وصال تو هر مختصری داند غزل ۲۹۲ - دلی کز عشق تو جان برفشاند غزل ۲۹۳ - روی تو کافتاب را ماند غزل ۲۹۴ - عقل در عشق تو سرگردان بماند غزل ۲۹۵ - دلم بی عشق تو یک دم نماند غزل ۲۹۶ - گرد ره تو کعبه و خمار نماند غزل ۲۹۷ - آن را که غمت به خویش خواند غزل ۲۹۸ - چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند غزل ۲۹۹ - چون سیمبران روی به گلزار نهادند غزل ۳۰۰ - عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند غزل ۳۰۱ - از می عشق نیستی هر که خروش می‌زند غزل ۳۰۲ - چون لبش درج گهر باز کند غزل ۳۰۳ - هر که درین دایره دوران کند غزل ۳۰۴ - آفتاب رخ آشکاره کند غزل ۳۰۵ - هر زمانی زلف را بندی کند غزل ۳۰۶ - دل ز میان جان و دل قصد هوات می‌کند غزل ۳۰۷ - هر که عزم عشق رویش می‌کند غزل ۳۰۸ - عشق توام داغ چنان می‌کند غزل ۳۰۹ - زلف شبرنگش شبیخون می‌کند غزل ۳۱۰ - گر فلک دیده بر آن چهرهٔ زیبا فکند غزل ۳۱۱ - چو تاب در سر آن زلف دلستان فکند غزل ۳۱۲ - دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند غزل ۳۱۳ - سر مستی ما مردم هشیار ندانند غزل ۳۱۴ - عاشقان چون به هوش باز آیند غزل ۳۱۵ - اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنند غزل ۳۱۶ - آنها که در حقیقت اسرار می‌روند غزل ۳۱۷ - دل ز جان برگیر تا راهت دهند غزل ۳۱۸ - قومی که در فنا به دل یکدگر زیند غزل ۳۱۹ - هر که سرگردان این سودا بود غزل ۳۲۰ - شبی کز زلف تو عالم چو شب بود غزل ۳۲۱ - آن را که ز وصل او خبر بود غزل ۳۲۲ - عشق بی درد ناتمام بود غزل ۳۲۳ - آنچه نقد سینهٔ مردان بود غزل ۳۲۴ - عشق را پیر و جوان یکسان بود غزل ۳۲۵ - آنرا که ز وصل او نشان بود غزل ۳۲۶ - هر که را با لب تو پیمان بود غزل ۳۲۷ - هر که را اندیشهٔ درمان بود غزل ۳۲۸ - زلف تو که فتنهٔ جهان بود غزل ۳۲۹ - هر که را ذره‌ای وجود بود غزل ۳۳۰ - هر که را در عشق تو کاری بود غزل ۳۳۱ - مرد یک موی تو فلک نبود غزل ۳۳۲ - چو در غم تو جز جان چیزی دگرم نبود غزل ۳۳۳ - کسی کو خویش بیند بنده نبود غزل ۳۳۴ - با لب لعلت سخن در جان رود غزل ۳۳۵ - دل به امید وصل تو باد به دست می‌رود غزل ۳۳۶ - تا سر زلف تو درهم می‌رود غزل ۳۳۷ - چه سازی سرای و چه گویی سرود غزل ۳۳۸ - گر نسیم یوسفم پیدا شود غزل ۳۳۹ - هر گدایی مرد سلطان کی شود غزل ۳۴۰ - چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود غزل ۳۴۱ - هر که صید چون تو دلداری شود غزل ۳۴۲ - یک حاجتم ز وصل میسر نمی‌شود غزل ۳۴۳ - ای کوی توام مقصد و ای روی تو مقصود غزل ۳۴۴ - هرچه در هر دو جهان جانان نمود غزل ۳۴۵ - رهبان دیر را سبب عاشقی چه بود غزل ۳۴۶ - گر دلبرم به یک شکر از لب زبان دهد غزل ۳۴۷ - برق عشق از آتش و از خون جهد غزل ۳۴۸ - زلف را چون به قصد تاب دهد غزل ۳۴۹ - یک شکر زان لب به صد جان می‌دهد غزل ۳۵۰ - هر که را ذوق دین پدید آید غزل ۳۵۱ - یا دست به زیر سنگم آید غزل ۳۵۲ - عشق تو به جان دریغم آید غزل ۳۵۳ - سر زلف دلستانت به شکن دریغم آید غزل ۳۵۴ - هر که را دانهٔ نار تو به دندان آید غزل ۳۵۵ - یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید غزل ۳۵۶ - چو از جیبش مه تابان برآید غزل ۳۵۷ - چو نقاب برگشائی مه آن جهان برآید غزل ۳۵۸ - گر نه از خاک درت باد صبا می‌آید غزل ۳۵۹ - دلبرم رخ گشاده می‌آید غزل ۳۶۰ - صبح از پرده به در می‌آید غزل ۳۶۱ - آن ماه برای کس نمی‌آید غزل ۳۶۲ - آن روی به جز قمر که آراید غزل ۳۶۳ - تشنه را از سراب چگشاید غزل ۳۶۴ - دو جهان بی‌توام نمی‌باید غزل ۳۶۵ - گر رخ او ذره‌ای جمال نماید غزل ۳۶۶ - رخت را ماه نایب می‌نماید غزل ۳۶۷ - نه یار هرکسی را رخسار می‌نماید غزل ۳۶۸ - سر زلف تو پر خون می‌نماید غزل ۳۶۹ - رخ ز زیر نقاب بنماید غزل ۳۷۰ - کسی کو هرچه دید از چشم جان دید غزل ۳۷۱ - قطره گم گردان چو دریا شد پدید غزل ۳۷۲ - برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید غزل ۳۷۳ - تا که گشت این خیال‌خانه پدید غزل ۳۷۴ - واقعهٔ عشق را نیست نشانی پدید غزل ۳۷۵ - تا خطت آمد به شبرنگی پدید غزل ۳۷۶ - در ره عشق تو پایان کس ندید غزل ۳۷۷ - هنگام صبوح آمد ای هم نفسان خیزید غزل ۳۷۸ - دل چه خواهی کرد چون دلبر رسید غزل ۳۷۹ - درد کو تا دردوا خواهم رسید غزل ۳۸۰ - عقل را در رهت قدم برسید غزل ۳۸۱ - دوش آمد و ز مسجدم اندر کران کشید غزل ۳۸۲ - دلم دردی که دارد با که گوید غزل ۳۸۳ - الا ای زاهدان دین دلی بیدار بنمایید غزل ۳۸۴ - قدم درنه اگر مردی درین کار غزل ۳۸۵ - میی درده که در ده نیست هشیار غزل ۳۸۶ - اگر خورشید خواهی سایه بگذار غزل ۳۸۷ - از پس پردهٔ دل دوش بدیدم رخ یار غزل ۳۸۸ - درآمد دوش ترکم مست و هشیار غزل ۳۸۹ - بردار صراحیی ز خمار غزل ۳۹۰ - ای عشق تو کیمیای اسرار غزل ۳۹۱ - در عشق تو گم شدم به یکبار غزل ۳۹۲ - اشک ریز آمدم چو ابر بهار غزل ۳۹۳ - عشق آبم برد گو آبم ببر غزل ۳۹۴ - ای در درون جانم و جان از تو بی خبر غزل ۳۹۵ - ای تو را با هر دلی کاری دگر غزل ۳۹۶ - پیر ما می‌رفت هنگام سحر غزل ۳۹۷ - آتش عشق تو دلم، کرد کباب ای پسر غزل ۳۹۸ - نیست مرا به هیچ رو، بی تو قرار ای پسر غزل ۳۹۹ - جان به لب آوردم ای جان درنگر غزل ۴۰۰ - گر ز سر عشق او داری خبر غزل ۴۰۱ - باد شمال می‌وزد، طرهٔ یاسمن نگر غزل ۴۰۲ - ساقیا گه جام ده گه جام خور غزل ۴۰۳ - چو پیشهٔ تو شیوه و ناز است چه تدبیر غزل ۴۰۴ - گرفتم عشق روی تو ز سر باز غزل ۴۰۵ - عشق تو مرا ستد ز من باز غزل ۴۰۶ - ای دل ز دلبران جهانت گزیده باز غزل ۴۰۷ - هر که زو داد یک نشانی باز غزل ۴۰۸ - هر که سر رشتهٔ تو یابد باز غزل ۴۰۹ - ای روی تو شمع پردهٔ راز غزل ۴۱۰ - ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز غزل ۴۱۱ - ذره‌ای دوستی آن دمساز غزل ۴۱۲ - جان ز مشک زلف دلم چون جگر مسوز غزل ۴۱۳ - عمر رفت و تو منی داری هنوز غزل ۴۱۴ - چند جویی در جهان یاری ز کس غزل ۴۱۵ - آفتاب عاشقان روی تو بس غزل ۴۱۶ - در عشق روی او ز حدوث و قدم مپرس غزل ۴۱۷ - دوش آمد و گفت از آن ما باش غزل ۴۱۸ - ای دل اگر عاشقی از پی دلدار باش غزل ۴۱۹ - غیرت آمد بر دلم زد دور باش غزل ۴۲۰ - گر مرد رهی ز رهروان باش غزل ۴۲۱ - در عشق تو من توام تو من باش غزل ۴۲۲ - منم اندر قلندری شده فاش غزل ۴۲۳ - دستم نرسد به زلف چون شستش غزل ۴۲۴ - بیچاره دلم که نرگس مستش غزل ۴۲۵ - اگر دلم ببرد یار دلبری رسدش غزل ۴۲۶ - آنکه سر دارد کلاهت نرسدش غزل ۴۲۷ - عشق آن باشد که غایت نبودش غزل ۴۲۸ - عاشقی نه دل نه دین می‌بایدش غزل ۴۲۹ - چون دربسته است درج ناپدیدش غزل ۴۳۰ - بنمود رخ از پرده، دل گشت گرفتارش غزل ۴۳۱ - ای پیر مناجاتی رختت به قلندر کش غزل ۴۳۲ - درکش سر زلف دلستانش غزل ۴۳۳ - هر مرد که نیست امتحانش غزل ۴۳۴ - ای ز عشقت این دل دیوانه خوش غزل ۴۳۵ - می‌شد سر زلف در زمین کش غزل ۴۳۶ - آخر ای صوفی مرقع پوش غزل ۴۳۷ - ترسا بچهٔ شکر لبم دوش غزل ۴۳۸ - مست شدم تا به خرابات دوش غزل ۴۳۹ - دلی کامد ز عشق دوست در جوش غزل ۴۴۰ - ای دل ز جفای یار مندیش غزل ۴۴۱ - دلا در سر عشق از سر میندیش غزل ۴۴۲ - هر که هست اندر پی بهبود خویش غزل ۴۴۳ - ای از همه بیش و از همه پیش غزل ۴۴۴ - هر روز که جلوه می‌کند رویش غزل ۴۴۵ - ز دست رفت مرا بی تو روزگار دریغ غزل ۴۴۶ - ای لب تو نگین خاتم عشق غزل ۴۴۷ - خاصگان محرم سلطان عشق غزل ۴۴۸ - هر که دایم نیست ناپروای عشق غزل ۴۴۹ - عقل کجا پی برد شیوهٔ سودای عشق غزل ۴۵۰ - ای عشق تو با وجود هم تنگ غزل ۴۵۱ - ای عقل گرفته از رخت فال غزل ۴۵۲ - صورت نبندد ای صنم، بی زلف تو آرام دل غزل ۴۵۳ - زهی در کوی عشقت مسکن دل غزل ۴۵۴ - ای زلف تو شبی خوش وانگه به روز حاصل غزل ۴۵۵ - عشق جانی داد و بستد والسلام غزل ۴۵۶ - صبح رخ از پرده نمود ای غلام غزل ۴۵۷ - گشت جهان همچو نگار ای غلام غزل ۴۵۸ - خورد بر شب صبحدم شام ای غلام غزل ۴۵۹ - صبح بر افراخت علم ای غلام غزل ۴۶۰ - صبح برانداخت نقاب ای غلام غزل ۴۶۱ - عاشق لعل شکربار توام غزل ۴۶۲ - شیفتهٔ حلقهٔ گوش توام غزل ۴۶۳ - خط مکش در وفا کزآن توام غزل ۴۶۴ - فتنهٔ زلف دلربای توام غزل ۴۶۵ - در خطت تا دل به جان در بسته‌ام غزل ۴۶۶ - تا دیده‌ام رخ تو کم جان گرفته‌ام غزل ۴۶۷ - از می عشق تو مست افتاده‌ام غزل ۴۶۸ - کار بر خود سخت مشکل کرده‌ام غزل ۴۶۹ - من شراب از ساغر جان خورده‌ام غزل ۴۷۰ - بی دل و بی قراری مانده‌ام غزل ۴۷۱ - بیشتر عمر چنان بوده‌ام غزل ۴۷۲ - روی تو در حسن چنان دیده‌ام غزل ۴۷۳ - از بس که روز و شب غم بر غم کشیده‌ام غزل ۴۷۴ - ای برده به آب‌روی آبم غزل ۴۷۵ - نه ز وصل تو نشان می‌یابم غزل ۴۷۶ - از عشق تو من به دیر بنشستم غزل ۴۷۷ - تو بلندی عظیم و من پستم غزل ۴۷۸ - درآمد دوش ترک نیم مستم غزل ۴۷۹ - ساقیا توبه شکستم، جرعه‌ای می ده به دستم غزل ۴۸۰ - دی در صف اوباش زمانی بنشستم غزل ۴۸۱ - مرا قلاش می‌خوانند، هستم غزل ۴۸۲ - از می عشق تو چنان مستم غزل ۴۸۳ - عزم عشق دلستانی داشتم غزل ۴۸۴ - دوش چشم خود ز خون دریای گوهر یافتم غزل ۴۸۵ - آنچه من در عشق جانان یافتم غزل ۴۸۶ - دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم غزل ۴۸۷ - دوش درون صومعه، دیر مغانه یافتم غزل ۴۸۸ - دوش دل را در بلایی یافتم غزل ۴۸۹ - یک غمت را هزار جان گفتم غزل ۴۹۰ - دریاب که رخت برنهادم غزل ۴۹۱ - بر درد تو دل از آن نهادم غزل ۴۹۲ - ای عشق تو پیشوای دردم غزل ۴۹۳ - منم آن گبر دیرینه که بتخانه بنا کردم غزل ۴۹۴ - تا روی تو قبلهٔ نظر کردم غزل ۴۹۵ - هر شبی عشقت جگر می‌سوزدم غزل ۴۹۶ - گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم غزل ۴۹۷ - در سفر عشق چنان گم شدم غزل ۴۹۸ - ای عشق بی نشان ز تو من بی نشان شدم غزل ۴۹۹ - تا ز سر عشق سرگردان شدم غزل ۵۰۰ - تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم غزل ۵۰۱ - دوش از وثاق دلبری سرمست بیرون آمدم غزل ۵۰۲ - رفتم به زیر پرده و بیرون نیامدم غزل ۵۰۳ - تو می‌دانی که در کار تو چون مضطر فرو ماندم غزل ۵۰۴ - تا بر رخ تو نظر فکندم غزل ۵۰۵ - تا عشق تو را به جان ربودم غزل ۵۰۶ - تا عشق تو سوخت همچو عودم غزل ۵۰۷ - سواد خط تو چون نافع نظر دیدم غزل ۵۰۸ - عشق بالای کفر و دین دیدم غزل ۵۰۹ - دریغا کانچه جستم آن ندیدم غزل ۵۱۰ - تا چشم باز کردم نور رخ تو دیدم غزل ۵۱۱ - آن در که بسته باید تا چند باز دارم غزل ۵۱۲ - من با تو هزار کار دارم غزل ۵۱۳ - ازین کاری که من دارم نه جان دارم نه تن دارم غزل ۵۱۴ - تا عشق تو در میان جان دارم غزل ۵۱۵ - مسلمانان من آن گبرم که دین را خوار می‌دارم غزل ۵۱۶ - جانا مرا چه سوزی چون بال و پر ندارم غزل ۵۱۷ - دل رفت وز جان خبر ندارم غزل ۵۱۸ - فریاد کز غم تو فریادرس ندارم غزل ۵۱۹ - سر مویی سر عالم ندارم غزل ۵۲۰ - بی تو زمانی سر زمانه ندارم غزل ۵۲۱ - چه سازم که سوی تو راهی ندارم غزل ۵۲۲ - اگر عشقت به جای جان ندارم غزل ۵۲۳ - تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارم غزل ۵۲۴ - نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم غزل ۵۲۵ - اگر برشمارم غم بیشمارم غزل ۵۲۶ - بی تو نیست آرامم کز جهان تو را دارم غزل ۵۲۷ - پشتا پشت است با تو کارم غزل ۵۲۸ - چون من ز همه عالم ترسا بچه‌ای دارم غزل ۵۲۹ - ترسا بچه‌ای کشید در کارم غزل ۵۳۰ - ترک قلندر من دوش درآمد از درم غزل ۵۳۱ - گنج دزدیده ز جایی پی برم غزل ۵۳۲ - خبرت هست که خون شد جگرم غزل ۵۳۳ - گر بوی یک شکن ز سر زلف دلبرم غزل ۵۳۴ - گر از میان آتش دل دم برآورم غزل ۵۳۵ - تیر عشقت بر دل و جان می‌خورم غزل ۵۳۶ - روزی که عتاب یار درگیرم غزل ۵۳۷ - زیر بار ستمت می‌میرم غزل ۵۳۸ - کار چو از دست من برفت چه سازم غزل ۵۳۹ - با این دل بی خبر چه سازم غزل ۵۴۰ - از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم غزل ۵۴۱ - بی لبت از آب حیوان می‌بسم غزل ۵۴۲ - هرگاه که مست آن لقا باشم غزل ۵۴۳ - دامن دل از تو در خون می‌کشم غزل ۵۴۴ - دل و جانم ببرد جان و دلم غزل ۵۴۵ - ای عشق تو قبلهٔ قبولم غزل ۵۴۶ - کجایی ساقیا می ده مدامم غزل ۵۴۷ - خویش را چند ز اندیشه به سر گردانم غزل ۵۴۸ - ای جان و جهان رویت پیدا نکنی دانم غزل ۵۴۹ - هرگز دل پر خون را خرم نکنی دانم غزل ۵۵۰ - درد دل را دوا نمی‌دانم غزل ۵۵۱ - من پای همی ز سر نمی‌دانم غزل ۵۵۲ - بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمی‌دانم غزل ۵۵۳ - کجا بودم کجا رفتم کجاام من نمی‌دانم غزل ۵۵۴ - زلف و رخت از شام و سحر باز ندانم غزل ۵۵۵ - من این دانم که مویی می ندانم غزل ۵۵۶ - چو خود را پاک دامن می ندانم غزل ۵۵۷ - از عشق در اندرون جانم غزل ۵۵۸ - چون نام تو بر زبان برانم غزل ۵۵۹ - گر در سر عشق رفت جانم غزل ۵۶۰ - از در جان درآی تا جانم غزل ۵۶۱ - ز تو گر یک نظر آید به جانم غزل ۵۶۲ - ازین دریا که غرق اوست جانم غزل ۵۶۳ - درین نشیمن خاکی بدین صفت که منم غزل ۵۶۴ - دست می ندهد که بی تو دم زنم غزل ۵۶۵ - چون ندارم سر یک موی خبر زانچه منم غزل ۵۶۶ - زهره ندارم که سلامت کنم غزل ۵۶۷ - دل ز عشقت بی خبر شد چون کنم غزل ۵۶۸ - قصهٔ عشق تو از بر چون کنم غزل ۵۶۹ - دل ندارم، صبر بی دل چون کنم غزل ۵۷۰ - رفت وجودم به عدم چون کنم غزل ۵۷۱ - دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم غزل ۵۷۲ - آه گر من زعشق آه کنم غزل ۵۷۳ - بی رخت در جهان نظر چکنم غزل ۵۷۴ - چاره نیست از توام چه چاره کنم غزل ۵۷۵ - هر زمان بی خود هوایی می‌کنم غزل ۵۷۶ - این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم غزل ۵۷۷ - محلم نیست که خورشید جمالت بینم غزل ۵۷۸ - چشم از پی آن دارم تا روی تو می‌بینم غزل ۵۷۹ - دردا که ز یک همدم آثار نمی‌بینم غزل ۵۸۰ - به دریایی در افتادم که پایانش نمی‌بینم غزل ۵۸۱ - در درد عشق یک دل بیدار می نبینم غزل ۵۸۲ - ای برده به زلف کفر و دینم غزل ۵۸۳ - در ره او بی سر و پا می‌روم غزل ۵۸۴ - هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم غزل ۵۸۵ - ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفته‌ایم غزل ۵۸۶ - ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم غزل ۵۸۷ - باده ناخورده مست آمده‌ایم غزل ۵۸۸ - ما می از کاس سعادت خورده‌ایم غزل ۵۸۹ - دست در عشقت ز جان افشانده‌ایم غزل ۵۹۰ - ما ز عشقت آتشین دل مانده‌ایم غزل ۵۹۱ - در چه طلسم است که ما مانده‌ایم غزل ۵۹۲ - ما رند و مقامر و مباحی‌ایم غزل ۵۹۳ - ما درد فروش هر خراباتیم غزل ۵۹۴ - گرچه در عشق تو جان درباختیم غزل ۵۹۵ - هرچه همه عمر همی ساختیم غزل ۵۹۶ - بس که جان در خاک این در سوختیم غزل ۵۹۷ - تا به دام عشق او آویختیم غزل ۵۹۸ - تا به عشق تو قدم برداشتیم غزل ۵۹۹ - تا با غم عشق آشنا گشتیم غزل ۶۰۰ - ما ترک مقامات و کرامات گرفتیم غزل ۶۰۱ - ما بار دگر گوشهٔ خمار گرفتیم غزل ۶۰۲ - هر آن نقشی که بر صحرا نهادیم غزل ۶۰۳ - تا ما ره عشق تو سپردیم غزل ۶۰۴ - تا دردی درد او چشیدیم غزل ۶۰۵ - ما ز خرابات عشق مست الست آمدیم غزل ۶۰۶ - چه مقصود ار چه بسیاری دویدیم غزل ۶۰۷ - دردا که درین بادیه بسیار دویدیم غزل ۶۰۸ - تا ما سر ننگ و نام داریم غزل ۶۰۹ - ما ننگ وجود روزگاریم غزل ۶۱۰ - ما مرد کلیسیا و زناریم غزل ۶۱۱ - چون زلف تاب دهد آن ترک لشکریم غزل ۶۱۲ - ما در غمت به شادی جان باز ننگریم غزل ۶۱۳ - من نمیرم زانکه بی جان می‌زیم غزل ۶۱۴ - ای صدف لعل تو حقهٔ در یتیم غزل ۶۱۵ - بر هرچه که دل نهاده باشیم غزل ۶۱۶ - بیا تا رند هر جایی بباشیم غزل ۶۱۷ - ساقیا خیز که تا رخت به خمار کشیم غزل ۶۱۸ - اکنون که نشانهٔ ملامیم غزل ۶۱۹ - بیار آن جام می تا جان فشانیم غزل ۶۲۰ - ما گبر قدیم نامسلمانیم غزل ۶۲۱ - گاه لاف از آشنایی می‌زنیم غزل ۶۲۲ - وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم غزل ۶۲۳ - ما ره ز قبله سوی خرابات می‌کنیم غزل ۶۲۴ - ما چو بی‌ماییم از ما ایمنیم غزل ۶۲۵ - گر مردی خویشتن ببینیم غزل ۶۲۶ - ای جان ز جهان کجات جویم غزل ۶۲۷ - نشستی در دل من چونت جویم غزل ۶۲۸ - در عشق همی بلا همی جویم غزل ۶۲۹ - چون قصهٔ زلف تو دراز است چگویم غزل ۶۳۰ - چون نیاید سر عشقت در بیان غزل ۶۳۱ - ای روی تو شمع بت‌پرستان غزل ۶۳۲ - ای گرفته حسن تو هر دو جهان غزل ۶۳۳ - ای نهان از دیده و در دل عیان غزل ۶۳۴ - قصد کرد از سرکشی یارم به جان غزل ۶۳۵ - ای روی تو شمع تاج داران غزل ۶۳۶ - ای جگرگوشهٔ جگرخواران غزل ۶۳۷ - ای به روی تو عالمی نگران غزل ۶۳۸ - ای روی تو شمع پاکبازان غزل ۶۳۹ - ای یاد تو کار کاردانان غزل ۶۴۰ - نیست آسان عشق جانان باختن غزل ۶۴۱ - نیست ره عشق را برگ و نوا ساختن غزل ۶۴۲ - کافری است از عشق دل برداشتن غزل ۶۴۳ - بندگی چیست به فرمان رفتن غزل ۶۴۴ - عاشقی چیست ترک جان گفتن غزل ۶۴۵ - کفر است ز بی نشان نشان دادن غزل ۶۴۶ - با تو سری در میان خواهد بدن غزل ۶۴۷ - دل ز عشق تو خون توان کردن غزل ۶۴۸ - عشق را بی‌خویشتن باید شدن غزل ۶۴۹ - عشق چیست از خویش بیرون آمدن غزل ۶۵۰ - کاری است قوی ز خود بریدن غزل ۶۵۱ - آتشی در جملهٔ آفاق زن غزل ۶۵۲ - خال مشکین بر آفتاب مزن غزل ۶۵۳ - گر سر این کار داری کار کن غزل ۶۵۴ - گر مرد نام و ننگی از کوی ما گذر کن غزل ۶۵۵ - خیز و از می آتشی در ما فکن غزل ۶۵۶ - ای پسر این رخ به آفتاب درافکن غزل ۶۵۷ - چو دریا شور در جانم میفکن غزل ۶۵۸ - زلف به انگشت پریشان مکن غزل ۶۵۹ - بیم است که صد آه برآرم ز جگر من غزل ۶۶۰ - باز آمده‌ای از آن جهانم من غزل ۶۶۱ - ترسا بچه‌ای ناگه چون دید عیان من غزل ۶۶۲ - لعل تو داغی نهاد بر دل بریان من غزل ۶۶۳ - در رهت حیران شدم ای جان من غزل ۶۶۴ - عشق تو در جان من ای جان من غزل ۶۶۵ - چند باشم در انتظار تو من غزل ۶۶۶ - در دل دارم جهانی بی‌تو من غزل ۶۶۷ - گر با تو بگویم غم افزون شدهٔ من غزل ۶۶۸ - ای دل و جان زندگانی من غزل ۶۶۹ - میل درکش روی آن دلبر ببین غزل ۶۷۰ - بار دیگر روی زیبایی ببین غزل ۶۷۱ - ای روی تو آفتاب کونین غزل ۶۷۲ - هر که جان درباخت بر دیدار او غزل ۶۷۳ - ای چو گویی گشته در میدان او غزل ۶۷۴ - ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او غزل ۶۷۵ - ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او غزل ۶۷۶ - ای سراسیمه مه از رخسار تو غزل ۶۷۷ - ماییم دل بریده ز پیوند و ناز تو غزل ۶۷۸ - تا دل ز دست بیفتاد از تو غزل ۶۷۹ - ای مرا زندگی جان از تو غزل ۶۸۰ - هر زمان شوری دگر دارم ز تو غزل ۶۸۱ - ای خرد را زندگی جان ز تو غزل ۶۸۲ - می‌روم بر خاک دل پر خون ز تو غزل ۶۸۳ - برخاست شوری در جهان از زلف شورانگیز تو غزل ۶۸۴ - ای جلوه‌گر عالم، طاوس جمال تو غزل ۶۸۵ - ای دل و جان کاملان، گم شده در کمال تو غزل ۶۸۶ - ای غذای جان مستم نام تو غزل ۶۸۷ - ای جگر گوشهٔ جانم غم تو غزل ۶۸۸ - ای غنچه غلام خندهٔ تو غزل ۶۸۹ - آنچه با من می‌کند سودای تو غزل ۶۹۰ - ای دلم مستغرق سودای تو غزل ۶۹۱ - ای دل مبتلای من شیفتهٔ هوای تو غزل ۶۹۲ - چون نیست کسی مرا به جای تو غزل ۶۹۳ - ای سیه گر سپید کاری تو غزل ۶۹۴ - گر چنین سنگدل بمانی تو غزل ۶۹۵ - دلا چون کس نخواهد ماند دایم هم نمانی تو غزل ۶۹۶ - ای جهانی پشت گرم از روی تو غزل ۶۹۷ - ای خم چرخ از خم ابروی تو غزل ۶۹۸ - ای دو عالم پرتوی از روی تو غزل ۶۹۹ - ای دو عالم یک فروغ از روی تو غزل ۷۰۰ - جانا بسوخت جان من از آرزوی تو غزل ۷۰۱ - ذره‌ای نادیده گنج روی تو غزل ۷۰۲ - ای مرقع پوش در خمار شو غزل ۷۰۳ - ای دل به میان جان فرو شو غزل ۷۰۴ - در کنج اعتکاف دلی بردبار کو غزل ۷۰۵ - دوش درآمد ز درم صبحگاه غزل ۷۰۶ - شب را ز تیغ صبحدم خون است عمدا ریخته غزل ۷۰۷ - صد قلزم سیماب بین بر طارم زر ریخته غزل ۷۰۸ - ای آتش سودای تو دود از جهان انگیخته غزل ۷۰۹ - ای چشم بد را برقعی بر روی ماه آویخته غزل ۷۱۰ - ای لبت حقهٔ گهر بسته غزل ۷۱۱ - ای ذره‌ای از نور تو بر عرش اعظم تافته غزل ۷۱۲ - ای روی همچو ماهت یک پرده بر گرفته غزل ۷۱۳ - ای دل اندر عشق، دل در یار ده غزل ۷۱۴ - ساقیا گر پخته‌ای می خام ده غزل ۷۱۵ - سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده غزل ۷۱۶ - دوش آمد زلف تاب داده غزل ۷۱۷ - جانا منم ز مستی سر در جهان نهاده غزل ۷۱۸ - ای اشتیاق رویت از چشم خواب برده غزل ۷۱۹ - ترسا بچه‌ای دیدم زنار کمر کرده غزل ۷۲۰ - ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده غزل ۷۲۱ - ای ز سودای تو دل شیدا شده غزل ۷۲۲ - ای هر دهان ز یاد لبت پر عسل شده غزل ۷۲۳ - ای درس عشقت هر شبم تا روز تکرار آمده غزل ۷۲۴ - ای ز صفات لبت عقل به جان آمده غزل ۷۲۵ - ای ز شراب غفلت مست و خراب مانده غزل ۷۲۶ - در راه تو مردانند از خویش نهان مانده غزل ۷۲۷ - ای جهانی خلق حیران مانده غزل ۷۲۸ - ای پای دل ز عشق تو در گل بمانده غزل ۷۲۹ - منم از عشق سرگردان بمانده غزل ۷۳۰ - ای زلف تو دام ماه افکنده غزل ۷۳۱ - ای روی تو زهر سو رویی دگر نموده غزل ۷۳۲ - ای جان ما شرابی از جام تو کشیده غزل ۷۳۳ - ای گرد قمر خطی کشیده غزل ۷۳۴ - چون کشته شدم هزار باره غزل ۷۳۵ - جهان جمله تویی تو در جهان نه غزل ۷۳۶ - ای شکر با لب تو شیرین نه غزل ۷۳۷ - ای راه تو بحر بی کرانه غزل ۷۳۸ - من کیم اندر جهان سرگشته‌ای غزل ۷۳۹ - دوش وقت صبح چون دل داده‌ای غزل ۷۴۰ - ماه را در مشک پنهان کرده‌ای غزل ۷۴۱ - مورچهٔ قیرفام بر قمر آورده‌ای غزل ۷۴۲ - ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده‌ای غزل ۷۴۳ - بوی زلفت در جهان افکنده‌ای غزل ۷۴۴ - بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای غزل ۷۴۵ - گر کسی یابد درین کو خانه‌ای غزل ۷۴۶ - شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای غزل ۷۴۷ - آن را که نیست در دل ازین سر سکینه‌ای غزل ۷۴۸ - ای صد هزار عاشقت از فرق تا به پای غزل ۷۴۹ - ای از شکنج زلفت هرجا که انقلابی غزل ۷۵۰ - درآمد از در دل چون خرابی غزل ۷۵۱ - گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی غزل ۷۵۲ - از من بی خبر چه می‌طلبی غزل ۷۵۳ - جانا دلم ببردی و جانم بسوختی غزل ۷۵۴ - عشق را گر سری پدیدستی غزل ۷۵۵ - اگر از نسیم زلفت اثری به جان فرستی غزل ۷۵۶ - جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی غزل ۷۵۷ - ای همه راحت روان، سرو روان کیستی غزل ۷۵۸ - ای آفتاب از ورق رویت آیتی غزل ۷۵۹ - گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی غزل ۷۶۰ - درج یاقوت درفشان کردی غزل ۷۶۱ - تا تو ز هستی خود زیر و زبر نگردی غزل ۷۶۲ - خطی از غالیه بر غالیه‌دان آوردی غزل ۷۶۳ - با خط سرسبز بیرون آمدی غزل ۷۶۴ - ای لبت ختم کرده دلبندی غزل ۷۶۵ - ای که با عاشقان نه پیوندی غزل ۷۶۶ - گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی غزل ۷۶۷ - ای کاش درد عشقت درمان‌پذیر بودی غزل ۷۶۸ - گر یار چنین سرکش و عیار نبودی غزل ۷۶۹ - گر از همه عاشقان وفا دیدی غزل ۷۷۰ - ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی غزل ۷۷۱ - الصلا ای دل اگر در عشق او اقرار داری غزل ۷۷۲ - جانا دهنی چو پسته داری غزل ۷۷۳ - هم تن مویم از آن میان که نداری غزل ۷۷۴ - تورا گر نیست با من هیچ کاری غزل ۷۷۵ - تو را تا سر بود برجا کجا داری کله داری غزل ۷۷۶ - پروانه شبی ز بی قراری غزل ۷۷۷ - ای بوس تو اصل هر شماری غزل ۷۷۸ - درآمد دوش دلدارم به یاری غزل ۷۷۹ - ترسا بچه‌ای شنگی زین نادره دلداری غزل ۷۸۰ - دوش سرمست به وقت سحری غزل ۷۸۱ - گاهیم به لطف می نوازی غزل ۷۸۲ - چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی غزل ۷۸۳ - گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی غزل ۷۸۴ - تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی غزل ۷۸۵ - هر دمم مست به بازار کشی غزل ۷۸۶ - چون خط شبرنگ بر گلگون کشی غزل ۷۸۷ - هر دمم در امتحان چندی کشی غزل ۷۸۸ - گرد مه خط معنبر می کشی غزل ۷۸۹ - در ده می عشق یک دم ای ساقی غزل ۷۹۰ - جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی غزل ۷۹۱ - گر یک شکر از لعلت در کار کنی حالی غزل ۷۹۲ - ماییم ز عالم معالی غزل ۷۹۳ - دی ز دیر آمد برون سنگین دلی غزل ۷۹۴ - دست نمی‌دهد مرا بی تو نفس زدن دمی غزل ۷۹۵ - گر من اندر عشق مرد کارمی غزل ۷۹۶ - ای جان جان جانم تو جان جان جانی غزل ۷۹۷ - هزاران جان سزد در هر زمانی غزل ۷۹۸ - زلف را تاب داد چندانی غزل ۷۹۹ - ای در میان جانم وز جان من نهانی غزل ۸۰۰ - ای روی تو فتنهٔ جهانی غزل ۸۰۱ - ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی غزل ۸۰۲ - ای یک کرشمه تو غارتگر جهانی غزل ۸۰۳ - ای حسن تو آب زندگانی غزل ۸۰۴ - دردی است درین دلم نهانی غزل ۸۰۵ - ترسا بچهٔ لولی همچون بت روحانی غزل ۸۰۶ - ای ساقی از آن قدح که دانی غزل ۸۰۷ - به هر کویی مرا تا کی دوانی غزل ۸۰۸ - خاک کوی توام تو می‌دانی غزل ۸۰۹ - کجایی ای دل و جانم مگر که در دل و جانی غزل ۸۱۰ - ز سگان کویت ای جان که دهد مرا نشانی غزل ۸۱۱ - ای هجر تو وصل جاودانی غزل ۸۱۲ - بس نادره جهانی ای جان و زندگانی غزل ۸۱۳ - چارهٔ کار من آن زمان که توانی غزل ۸۱۴ - ترسا بچه‌ای به دلستانی غزل ۸۱۵ - گفتم بخرم غمت به جانی غزل ۸۱۶ - ای گشته نهان از همه از بس که عیانی غزل ۸۱۷ - خال مشکین بر گلستان می زنی غزل ۸۱۸ - هر زمان لاف وفایی می زنی غزل ۸۱۹ - خواجه تا چند حساب زر و دینار کنی غزل ۸۲۰ - گر نقاب از جمال باز کنی غزل ۸۲۱ - ای دل اندر عشق غوغا چون کنی غزل ۸۲۲ - گه به دندان در عدن شکنی غزل ۸۲۳ - هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی غزل ۸۲۴ - هر شبم سرمست در کوی افکنی غزل ۸۲۵ - در همه شهر خبر شد که تو معشوق منی غزل ۸۲۶ - به سر زلف دلربای منی غزل ۸۲۷ - نگر تا ای دل بیچاره چونی غزل ۸۲۸ - تا در سر زلف تاب بینی غزل ۸۲۹ - به وادییی که درو گوی راه سر بینی غزل ۸۳۰ - هر روز ز دلتنگی جایی دگرم بینی غزل ۸۳۱ - چو لبت به پسته اندر صفت گهر نبینی غزل ۸۳۲ - هرچه هست اوست و هرچه اوست توی غزل ۸۳۳ - ای لب گلگونت جام خسروی غزل ۸۳۴ - گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی غزل ۸۳۵ - سرمست درآمد از سر کوی غزل ۸۳۶ - نگاری مست لایعقل چو ماهی غزل ۸۳۷ - جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی غزل ۸۳۸ - آفتاب رویت ای سرو سهی غزل ۸۳۹ - زلف تیره بر رخ روشن نهی غزل ۸۴۰ - گه به کرشمه دلم ز بر بربایی غزل ۸۴۱ - ای راه تو را دراز نایی غزل ۸۴۲ - منم و گوشه‌ای و سودایی غزل ۸۴۳ - ز عشقت سوختم ای جان کجایی غزل ۸۴۴ - از غمت روز و شب به تنهایی غزل ۸۴۵ - دوش از سر بیهوشی و ز غایت خودرایی غزل ۸۴۶ - سر برهنه کرده‌ام به سودایی غزل ۸۴۷ - ترسا بچه‌ای دیشب در غایت ترسایی غزل ۸۴۸ - دلا در راه حق گیر آشنایی غزل ۸۴۹ - ترسا بچه‌ایم افکند از زهد به ترسایی غزل ۸۵۰ - رخ تو چگونه بینم که تو در نظر نیایی غزل ۸۵۱ - چون روی بود بدان نکویی غزل ۸۵۲ - ای آفتاب رویت از غایت نکویی