هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق و دردهای عاطفی سخن میگوید. شاعر از عشق، انتظار، شکست و رنجهای روحی میگوید و با استفاده از استعارههای زیبا مانند آتش، غبار، شمع و پروانه، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، اشارهای به توبه و تغییر حالات روحی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی احساسی بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی مضامین مانند رنج و اندوه برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۵۶ - کسی که در قدح دیگران بهار گداخت
کسی که در قدح دیگران بهار گداخت
مرا در آتش افسرده خمار گداخت ۱
شدم غبار و نیامد دگر چه چاره کنم
نگشت وعده فراموش و انتظار گداخت ۲
توبه کردم آسمان میخانه ساخت
از شکست شیشه ام پیمانه ساخت ۳
شمع را همدرد بلبل کرد عشق
برگ گل چید و پر پروانه ساخت ۴
می توان از صید وحشی ساقیان
دامگاه گریه مستانه ساخت ۵
مرا در آتش افسرده خمار گداخت ۱
شدم غبار و نیامد دگر چه چاره کنم
نگشت وعده فراموش و انتظار گداخت ۲
توبه کردم آسمان میخانه ساخت
از شکست شیشه ام پیمانه ساخت ۳
شمع را همدرد بلبل کرد عشق
برگ گل چید و پر پروانه ساخت ۴
می توان از صید وحشی ساقیان
دامگاه گریه مستانه ساخت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - نوروز شد که گردد باغ از سمن لبالب
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - بسکه نظاره ز تاب رخ جانان افروخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
