هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنجهای عاطفی و ناامیدیهای خود سخن میگوید. او از شکستهای پیدرپی، خیانت دوست و دلتنگیهای بیپایان مینالد. تصاویری مانند ساقی که در خونخوردن او صرفه میجوید، آیینهای که دوست را دشمن نشان میدهد و غنچهای که هرگز فرصت شکفتن نمییابد، همگی بر عمق ناامیدی و اندوه شاعر تأکید دارند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و روانشناختی مانند شکست، خیانت و ناامیدی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۷ - گر چه ساقی صرفه در خون خوردن من دیده است
گر چه ساقی صرفه در خون خوردن من دیده است
طالعم را توبه در اوج شکستن دیده است ۱
کی فراموشم شود وحشت پرستیهای دل
دوست هم خود را در این آیینه دشمن دیده است ۲
ظرف دلتنگی نداری لاف رسوایی مزن
غنچه این باغ کی فال شکفتن دیده است ۳
طالعم را توبه در اوج شکستن دیده است ۱
کی فراموشم شود وحشت پرستیهای دل
دوست هم خود را در این آیینه دشمن دیده است ۲
ظرف دلتنگی نداری لاف رسوایی مزن
غنچه این باغ کی فال شکفتن دیده است ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - خط او دام هوش گردیده است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - باغها از سایه ابر بهاری دیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
