هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زیباییهای طبیعت و تأثیرات آن بر روح و روان انسان سخن میگوید. شاعر از سایه ابر بهاری، گریه باران، و گردباد به عنوان نمادهایی از عبرتهای زندگی یاد میکند. همچنین، به عشق و فیضی که از خاکساری و فروتنی حاصل میشود، اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۲۸ - باغها از سایه ابر بهاری دیده است
باغها از سایه ابر بهاری دیده است
دیده ما صرفه ها در گریه باری دیده است ۱
گردبادش در نظر آید بناهای بلند
بسکه عبرت در جهان بی اعتباری دیده است ۲
چشم خواب آلود این دانه آب گوهر است
عشق پر فیضی ز کسب خاکساری دیده است ۳
دیده ما صرفه ها در گریه باری دیده است ۱
گردبادش در نظر آید بناهای بلند
بسکه عبرت در جهان بی اعتباری دیده است ۲
چشم خواب آلود این دانه آب گوهر است
عشق پر فیضی ز کسب خاکساری دیده است ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - گر چه ساقی صرفه در خون خوردن من دیده است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - درد می دردی به ایاغت نرسیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.