هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از جلوههای طبیعت مانند سرو و قافله و مفاهیمی مانند مستی و باده برای بیان احساسات عمیق و شورانگیز استفاده میکند. شاعر با اشاره به مستی و بیهوشی، حالتی از شیفتگی و عشق را توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم نمادین مانند مستی و باده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به شناخت ادبیات عرفانی و شاعرانه دارد که معمولاً با افزایش سن و تجربه حاصل میشود.
شماره ۱۳۵ - جلوه سرو روان قافله بیهوشی است
جلوه سرو روان قافله بیهوشی است
گردش چشم سیه مکتب بازیگوشی است ۱
باده از دست تو مستی نکند داد از تو
اولین قطره این جام می بیهوشی است ۲
گردش چشم سیه مکتب بازیگوشی است ۱
باده از دست تو مستی نکند داد از تو
اولین قطره این جام می بیهوشی است ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
