شماره ۱۳۶ - گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است

گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است
میی که حوصله بخشد به شیشه بیهوشی است ۱

ز چهره مه و خورشید می توان فهمید
جهان مسخر شمع زبان خاموشی است ۲