هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و شیفتگی به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که دلش سالها در آرزوی دیدار یا پیامی از او بوده، اما در نهایت این عشق او را دیوانه کرده است. همچنین، شاعر به بیپروایی و فتنهانگیزی معشوق اشاره میکند که هیچ توجهی به عشق و التماسهای او ندارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعارههای پیچیدهتر شعر کلاسیک فارسی، درک آن را برای سنین پایینتر دشوار میکند.
شماره ۱۷۲ - دل که عمری داشت در خاطر تمنای خطت
دل که عمری داشت در خاطر تمنای خطت
عاقبت دیوانه اش دیدم ز سودای خطت ۱
فتنه شوخ است آیه تمکین نمی داند که چیست
حسن بی پروا ندارد هیچ پروای خطت ۲
عاقبت دیوانه اش دیدم ز سودای خطت ۱
فتنه شوخ است آیه تمکین نمی داند که چیست
حسن بی پروا ندارد هیچ پروای خطت ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - آنکه برات چمن برگل و سنبل نوشت
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - چو نقد هستی ما سکه وجود گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
