۱۴۹ بار خوانده شده

شمارهٔ ۱۸۱

چو گل بر غنچه می خندد دهانت
زند سیلی به نسرین ارغوانت

ز باریکی حدیثی در میان بود
به یاد آمد مرا موی میانت
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸۰
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸۲
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.