هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر با استفاده از تصاویر زیبایی مانند گل و غنچه، دهان و موی میانی را توصیف میکند و از زیباییهای طبیعی برای بیان احساسات خود استفاده مینماید.
رده سنی:
همه سنین
این متن حاوی مضامین عاشقانه و طبیعی است و هیچ محتوای نامناسب یا پیچیدهای برای گروههای سنی مختلف ندارد. بنابراین، برای همه سنین قابل درک و لذتبردن است.
شماره ۱۸۱ - چو گل بر غنچه می خندد دهانت
چو گل بر غنچه می خندد دهانت
زند سیلی به نسرین ارغوانت ۱
ز باریکی حدیثی در میان بود
به یاد آمد مرا موی میانت ۲
زند سیلی به نسرین ارغوانت ۱
ز باریکی حدیثی در میان بود
به یاد آمد مرا موی میانت ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - هوا را سرافرازی می دهد نخل خرامانت
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - ساقی مرا به باده بیغش چه احتیاج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
