هوش مصنوعی:
متن بهار و زیباییهای آن را توصیف میکند و از تضاد بین زهد و رسوایی، غم و شادی، و پنهانکاری و آشکارگی سخن میگوید. شاعر از طبیعت به عنوان نمادی از احساسات انسانی استفاده میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای درک کامل به بلوغ فکری و تجربهی زندگی بیشتری نیاز داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۲۱۴ - نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
نوبهار آمد که رسوایی به زهد ما بخندد
غنچه صد برگ عیش از سایه صهبا بخندد ۱
بیدل ما در گلستان وفا کی می تواند
شبنمی پنهان بگرید غنچه ای رسوا بخندد ۲
غنچه صد برگ عیش از سایه صهبا بخندد ۱
بیدل ما در گلستان وفا کی می تواند
شبنمی پنهان بگرید غنچه ای رسوا بخندد ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۳ - دلی به خاک ره انتظار می بندد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۵ - فلک بر کاردانیهای اهل هوش می خندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
