هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد و رنج عشق و ناکامیهای خود میگوید. او از اشکهای بیپایان، شرمندگی از بخت ناگوار، ناتوانی در تحمل نوازشهای عشق، و یادآوری ظلم و ستم معشوق سخن میگوید. این متن بیانگر غم و اندوه عمیق و احساس درماندگی است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۸۳ - شبی کز دیده سیل لاله گون بیرون نمی آید
شبی کز دیده سیل لاله گون بیرون نمی آید
دلم از خجلت بخت زبون بیرون نمی آید ۱
کجا تاب نوازشهای عشق گرمخو دارد
دلی کز عهده شکر جنون بیرون نمی آید ۲
نجوشید از دلم خون تا نرفت از یاد بیدادش
که پیکان تا بود در زخم خون بیرون نمی آید ۳
دلم از خجلت بخت زبون بیرون نمی آید ۱
کجا تاب نوازشهای عشق گرمخو دارد
دلی کز عهده شکر جنون بیرون نمی آید ۲
نجوشید از دلم خون تا نرفت از یاد بیدادش
که پیکان تا بود در زخم خون بیرون نمی آید ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۲ - مرا از صحبت زاهد غم دیرینه باز آید
گوهر بعدی:شماره ۲۸۴ - چند منعم ز کوی یار کنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.