هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از تلاشهای بیوقفه و ایثارگریهای خود سخن میگوید. او اشاره میکند که خون از چشم ریخته و تخم نیشتر (نماد رنج و تلاش) در سینه کاشته است. همچنین، به توکل به خدا و قناعت در زندگی اشاره دارد و بیان میکند که با این صفات، بر خشکی و ترّی (مشکلات و آسانیها) غلبه کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «تخم نیشتر افشاندهایم» ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۳۲۱ - نیست بیحاصل که خون از چشم تر افشانده ایم
نیست بیحاصل که خون از چشم تر افشانده ایم
در زمین سینه تخم نیشتر افشانده ا یم ۱
دشت و دریای توکل را نسیم موجه ایم
از قناعت آستین بر خشک و تر افشانده ایم ۲
در زمین سینه تخم نیشتر افشانده ا یم ۱
دشت و دریای توکل را نسیم موجه ایم
از قناعت آستین بر خشک و تر افشانده ایم ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۰ - عاشق و شیدا و مست و لاابالی گشته ایم
گوهر بعدی:شماره ۳۲۲ - مجنون دشت گریه مستانه خودیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
