هوش مصنوعی: متن بالا بیانگر عشق و دل‌سوختگی است که در آن شاعر تنها عشق را در جهان می‌بیند و از ناپاکی زاهد و ریاکاری انتقاد می‌کند. او عشق را به عنوان تنها گوهر واقعی در زندگی توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند انتقاد از زاهد ناپاک نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۲۳ - جز عشق میی در خم افلاک ندیدیم

جز عشق میی در خم افلاک ندیدیم
جز دل گهری در صدف خاک ندیدیم ۱

یک شعله شوخ است که آئینه گداز است
جز داغ تو در سینه غمناک ندیدیم ۲

تا زاهد ناپاک به میخانه نیامد
تردامنی از سلسله تاک ندیدیم ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۲ - مجنون دشت گریه مستانه خودیم
گوهر بعدی:شماره ۳۲۴ - ای آنکه دل ربوده ای از دلربای ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.