سبب نظم کتاب

رسید موسم گل ساقیا! بگردان راح
که عشقبازی و مستی به دین ماست مباح ۱

زبهر آنکه کنم کهربا به رنگ عقیق
بیار لعل مذاب از زمردین اقداح ۲

به نیم شب دل من همچو شمع روشن کن
از آن شراب که روشندل است چون مصباح ۳

تو از صلاح مگو با من ار خردمندی
از آن که عاشق بیچاره نیست مرد صلاح ۴

درافکنید کمیت نشاط در میدان
که پادشاه خرد برکشید قلب و جناح ۵

زعکس باده که خورشید مشرق طرب است
به نیم شب بنما عکس فالق الاصباح ۶

چون آمدی به سلامت بخیر خوش بنشین
که بر تو خیر و سلامت بود صباح و رواح ۷

بیا که دیده به روی تو می شود روشن
بیا که زنده به بوی تو می شود ارواح ۸

چو در کنار فلک گوی زر روان گردید
درآمد از درم آن ماه مهربان چو صباح ۹

چه گفت؟ گفت که حیدر کتاب عشق بساز
کز آن کتاب بود کار بسته را مفتاح ۱۰

بگفتمش که کتاب مرا چه نام نهی
بگفت نام کتاب تو: مونس الارواح ۱۱