هوش مصنوعی: این شعر از فرخی سیستانی بیانگر دردها و رنج‌های زندگی شاعر است. او از ترس‌ها، غم‌ها، ناامیدی‌ها و تغییراتی که در زندگی‌اش رخ داده سخن می‌گوید. شاعر به از دست دادن ایمان، عشق و آرامش اشاره می‌کند و در نهایت، با وجود همه این مصائب، زندگی به سرعت می‌گذرد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، همراه با پرداختن به موضوعاتی مانند مرگ، ناامیدی و از دست دادن ایمان، برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سالتر قابل درک نباشد.

شماره ۲۹ - زندگانی گر مرا عمری هراسان کرد و رفت

زندگانی گر مرا عمری هراسان کرد و رفت
مشکل ما را به مردن خوب آسان کرد و رفت ۱

جغد غم هم در دل ناشاد ما ساکن نشد
آمد و این بوم را یک باره ویران کرد و رفت ۲

جانشین جم نشد اهریمن از جادوگری
چند روزی تکیه بر تخت سلیمان کرد و رفت ۳

پیش مردم آشکارا چون مرا دیوانه ساخت
روی خود را آن پری از دیده پنهان کرد و رفت ۴

وانکرد از کار دل چون عقده باد مشکبوی
گردشی در چین آن زلف پریشان کرد و رفت ۵

پیش از این ها در مسلمانی خدایی داشتم
بت پرستم آن نگار نامسلمان کرد و رفت ۶

با رمیدن های وحشی آمد آن رعنا غزال
فرخی را با غزل سازی غزل خوان کرد و رفت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۶
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸ - در کف مردانگی شمشیر می باید گرفت
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - از قناعت خواجه ی گردون مرا تابنده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.