هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از آزادگی و افتادگی خود سخن میگوید و با مقایسه خود به سرو و سایه آن، احساس تهیدستی و گدازادگی خود را بیان میکند. او از راستی و عیبهای زندگی میپرسد و وضعیت خود را توصیف میکند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، موضوعات مطرحشده مانند تهیدستی و گدازادگی ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۲۸۶ - از بسکه چو سرو چمن آزاده منم
از بسکه چو سرو چمن آزاده منم
چون سایه سرو خاک افتاده منم ۱
گر عیب نبود راستی پس از چیست
بی چیز و تهی دست و گدازاده منم ۲
چون سایه سرو خاک افتاده منم ۱
گر عیب نبود راستی پس از چیست
بی چیز و تهی دست و گدازاده منم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۵ - آن خم که بود مدام در جوش، منم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۷ - از رنگ افق من آتشی می بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
