هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج ناتوانان و ستم جهان گله میکند و از دیدن مرگ جوانان در حالی که به امید زندگی در پیری هستند، ابراز ناراحتی مینماید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق اجتماعی و عاطفی مانند ستم، مرگ و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامناسب باشد.
شماره ۳۲۷ - تا چند توان به ناتوانان دیدن
تا چند توان به ناتوانان دیدن
جور و ستم جهان ستانان دیدن ۱
تا کی به هوای زندگی در پیری
با دیده توان مرگ جوانان دیدن ۲
جور و ستم جهان ستانان دیدن ۱
تا کی به هوای زندگی در پیری
با دیده توان مرگ جوانان دیدن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۶ - با دولت نو رسم کهن می گویم
گوهر بعدی:شماره ۳۲۸ - با نخل خوشی همیشه پیوند بزن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.