هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از کوه و کاه به عنوان نمادهای همدردی با غم و رنج خود یاد میکند و عشق را به آتش تشبیه میکند که دل او را گرم کرده است. او همچنین از نالههای سرد خود به عنوان مجمری سوزان سخن میگوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۳۷۵ - ای کوه تو همسنگ غم و درد منی
ای کوه تو همسنگ غم و درد منی
وی کاه تو همرنگ رخ زرد منی ۱
ای آتش عشق از تو دلگرم شدم
چون مجمر سوز ناله سرد منی ۲
وی کاه تو همرنگ رخ زرد منی ۱
ای آتش عشق از تو دلگرم شدم
چون مجمر سوز ناله سرد منی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - آن را که ز مهر خویش پرورده کنی
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - می کوش که پامال جهالت نشوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
