شماره ۱۱ - چون جرم گنه وفاست ما را

چون جرم گنه وفاست ما را
هر نوع کشد سزاست ما را ۱

از خنجر خویش خون ما ریخت
زین بیش چه خونبهاست ما را ۲

هر وقت که با رقیب بنشست
در محفل خویش خواست ما را ۳

یکبار به بزم خویش ننشاند
نوعی که سزای ماست ما را ۴

چندانکه چو بدر حسنش افزود
مانند هلال کاست ما را ۵

از ما شده مدعی گریزان
داند که چه مدعاست ما را ۶

دارد سر قتل ما و در سر
غافل که همین هواست ما را ۷

در عشق (سحاب) هر که از خویش
بیگانه شد آشناست ما را ۸