شمارهٔ ۳ - در وصف بهار و مدح

ز نکهت گل و فیض صبا ورشح سحاب
جهان پیر دگر باره یافت عهد شباب ۱

بهار قد عروسان باغ را آراست
به رنگ رنگ لباس و به گونه گونه ثیاب ۲

زعکس لاله و گل شد ملون آب شمر
چه نقش ها که نزد دست نو بهار بر آب ۳

گرفتم اینکه ز سیماب ساخت که شنگرف
چمن چه کرد که زنگار ساخت از سیماب ۴

دهد به جسم زمین فسرده رشحه ی ابر
همان خواص که در طبع خستگان جلاب ۵

کنون که فصل کتان است و توزی از چه سبب
درخت کرده به بر قاقم و هوا سنجاب ۶

زیان نکرد اگر ابر ریخت در به زمین
که این زمرد شاداب داد و لعل خوشاب ۷

چو دست ساقی بزم امیر پاک ضمیر
زلاله باغ به کف بر گرفته جام شراب ۸

سپهر جود محمد حسین خان که درش
ز حادثات بود خلق را مقرو مآب ۹

دگر چه باشد ازین بیش خونبهای (سحاب)
که در حساب شهیدان تست روز حساب ۱۰