هوش مصنوعی: این شعر از مولانا یا یکی از شاعران کلاسیک فارسی است که به توصیف زیبایی‌های طبیعت، شراب و جود و بخشش می‌پردازد. همچنین در آن به ستایش پادشاهی به نام محمود اشاره شده است که با عدالت و بخشندگی حکومت می‌کند. شعر ترکیبی از مضامین عاشقانه، اخلاقی و مدحی است.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم پیچیده‌ای مانند استعاره‌های عرفانی، اشاره به شراب (که ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد) و مضامین تاریخی و ادبی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و دانش ادبی نیاز دارد.

شمارهٔ ۹ - قصیدهٔ ناتمام در مدح ملک تاج الملوک محمود

وقت گل سوری، خیز ای نگار
بر گل سوری می سوری بیار ۱

بر بط سغدی را گردن بگیر
زخمه زیر و بم او برگمار ۲

زان می نوشین، که چو جانم بدی
گر شدی اندر تن من پایدار ۳

آنکه بود در تن آزادگان
از همه شادی و طرب دستیار ۴

گوهر جودست، که گردد بدو
از گهر مردم جود آشکار ۵

گر نبدی خاصیت او بجود
جای نبودیش کف شهریار ۶

خسرو محمود شهنشاه دهر
تاج ملوک و ملک شهریار ۷

آتش سوزنده بهنگام رزم
مهر فروزنده بهنگام بار ۸

آنکه ازو باغ بهارست ملک
کف زر افشانش ابر بهار ۹
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۸ - در مدح نصیر الدوله ناصرالدین ابوالحسن نصر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰ - در نکوهش اغل نام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.