شماره ۴ - کسی که شمع جمال تو در نظر دارد

کسی که شمع جمال تو در نظر دارد
ز آتش دل پروانه کی خبر دارد ۱

ز مرهمش نبود سود دردمندی را
که زخم تیغ رقیب تو در جگر دارد ۲

ز بی قراری زلفش قرار یافت دلم
به زیر سایه ی او زان سبب مقر دارد ۳

فضیلتی که جمال توراست بر خورشید
فضیلتیست که خورشید بر قمر دارد ۴

چه طوطیست خط سبزت ای پری پیکر
که تکیه بر گل و منقار در شکر دارد ۵

ز سوز عشق توأم آتشیست در سینه
کز اشک دیده ی چون ناردان شرر دارد ۶

از آتش دل آشفتگان حذر می کن
که دود خاطر بیچارگان اثر دارد ۷

نهال عشق که پرورده ام به خون جگر
کنون شکوفه ی اندوه بار و بر دارد ۸

اساس عمر من از پا در آورد ناگه
ز فتنه ها که سر زلف تو به سر دارد ۹

به فتنه جادوی مستت خراب کرد جهان
عجب مدار کنون کز جهان خطر دارد ۱۰

به دور معدلت پادشاه دین پرور
چگونه فتنه، کجا سر ز خاک بردارد ۱۱

جلال دنیی و دین کهف ملک شاه شجاع
که صیت معدلتش ملک بحر و بر دارد ۱۲

قضا ز نافذ امرش گرفت منشوزی
قضا نفاذ در احکام این قدر دارد ۱۳

شهی که رأی رزینش اگر رضا بخشد
نزاع خلقتی از میش و گرگ بردارد ۱۴

جهان پناها آنی که وهم دوراندیش
ز درک پایه ی تو کندی بصر دارد ۱۵

که را به پایه ی قدرت رسید دست سخن
که بنده نیز در آن معرض این نظر دارد ۱۶

ولی دعای تو چون واجبست بر جمهور
ز من خرد مگر این عذر معتبر دارد ۱۷

علی الدّوام که چون راهبان از رق پوش
فلک ز منطقه کهکشان کمر دارد ۱۸

به بندگیت کمر بسته خسروان جهان
که خسروی جهان از تو زیب و فر دارد ۱۹