شماره ۳۴ - مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما

مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما
بگو چگونه بگویم دمی ثنای شما ۱

ز پادشاهی ایران زمینش ننگ آید
کسی که شد به سر کوی غم زدای شما ۲

اگرچه رای تو بر درد و غصّه ی دل ماست
به غیر صبر چه تدبیر رای رای شما ۳

اگر رضای تو بر خون دل بود سهلست
مقدمّست به خون دلم رضای شما ۴

به جان دوست که مرغ دل من غمگین
به هیچ روی ندارد بجز هوای شما ۵

اگر به کلبه ی احزان ما دهی تشریف
میان دیده ی روشن کنیم جای شما ۶

به جای جان سر و زر کرده ام فدا لیکن
محقّریست شدم شرمسار پای شما ۷

بگفتمش که جهانی به تیغ هجر مکش
جواب داد که سهلست خون بهای شما ۸

به درد هجر بمردیم آه اگر روزی
به درد ما نرسد نوبت دوای شما ۹