شماره ۶۷ - چون مرا هر دو جهان از توبه کامست امشب

چون مرا هر دو جهان از توبه کامست امشب
پای مرغ شب وصل تو به دامست امشب ۱

گر کنم سر به فدای شب وصلت چه شود
چون دلم را سر زلف تو مقامست امشب ۲

گرچه آن ماه تمامم ز لبش کام نداد
هر قدر لطف که فرمود تمامست امشب ۳

خواب در دیده ما نیست نگارا شب وصل
که مرا با رخ تو خواب حرامست امشب ۴

به یکی بوسه دل خسته ی ما را بنواز
چون تو سرمستی و انعام تو عامست امشب ۵

دارم از دولت تو مطرب و ساقی و ندیم
لب جوی و رخ دلدار مدامست امشب ۶

دلبرا سنگ فراقت به دلم باز مزن
چون دل خسته ی محنت زده جامست امشب ۷

گفتمش مدّت عمریست که تا سوخته ام
در غمت، گفت که اندیشه ی خامست امشب ۸

گفتمش تا به کی این صبر که تلخم شد کام
کام دل ده که مرا نوبت کامست امشب ۹