شماره ۱۰۹ - مرا دایم خیالت در ضمیر است

مرا دایم خیالت در ضمیر است
مرا از روی خوبت ناگزیر است ۱

نیامد جز خیالت در دو چشمم
از آن رو کاو به غایت بی نظیر است ۲

مرا صبر از رخت دانی چه باشد
چنان صبری که طفلان را ز شیر است ۳

به بستان ملاحت سرو بسیار
ولیکن قد او بس دلپذیر است ۴

دل و جان خواستم کردن نثارش
دگر گفتم متاعی بس حقیر است ۵

مرا با رویش از جنّت فراغست
مرا با او مغیلان چون حریر است ۶

صبا سوی من رنجور هجران
ز مصر آمد مگر بوی بشیر است ۷

جوانی در هوایش رفت بر باد
هزارم درد دل از چرخ پیر است ۸

بتا عمریست تا جان جهانی
به دام زلف دلبندت اسیر است ۹