هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غمگین، بیانگر دل‌تنگی و عشق عمیق شاعر به معشوق است. او از بی‌وفایی و جفای معشوق شکایت می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ‌کس جز معشوق در دل و ذهنش جای ندارد. شاعر از درد فراق و تیرهای جفای معشوق می‌نالد و از او می‌خواهد که بیش از این به قلب شکسته‌اش آسیب نزند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل موضوعات عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند بی‌وفایی و جفا ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

شماره ۱۳۰ - جز خیال رخ تو در دل ما ننشستست

جز خیال رخ تو در دل ما ننشستست
مهر از آن روی چو ماه تو دلم بگسستست ۱

سرگذستیست مرا دوش که ای سرو سهی
جز خیال تو کسی بر سر ما نگذشتست ۲

بی وفایی مکن ای دوست که هرگز چون تو
در جهان هیچ کسی عهد و وفا نشکستست ۳

در هوای سر کوی تو دلم مسکینم
شاه بازیست مقید که پرش بربستست ۴

در چمن گرچه به دسته گل رنگین بندند
در سرچشمه ی جان سرو قدش بررستست ۵

بیش از این تیغ ستم هیچ مزن بر جانم
که دل خسته ام از تیر جفایت خستست ۶

ناوک غمزه دگر بر دل رنجور مزن
که چو ابروت فغانم به فلک پیوستست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - دلم دیده به رویی خوب بستست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - آن سروناز بین که چه خوش راست قامتست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.