شماره ۱۳۷ - بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست

بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست
درخت قامتت گویی میان دیده ما رست ۱

نو زین حالت خبر داری که یار مهربان من
نداند بنده پروردن ولی در دلربایی چست ۲

ز تاب روز هجرانت ببین کاین مردم دیده
به جان آمد ز غمخواری به خون دیده رخ را شست ۳

درخت قامت سروش کشیده سر به رعنایی
ولی خاک تن مسکین به قدش مهربانی جست ۴

مسلمانان به جان آمد دل من از جفای یار
که ننمود او وفا با ما و جور و دلبربایی جست ۵