هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید و از درد هجران و بیوفایی او شکایت میکند. او زیبایی و قامت معشوق را با سرو مقایسه میکند و از فداکاریهای خود در راه عشق میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۶ - دل ربایی دلبری داریم چست
دل ربایی دلبری داریم چست
دل ربود و جان فدا کردم نخست ۱
بر لب سرچشمه ی آب حیات
چون قد و بالای او سروی نرست ۲
چون قدش سروی نباشد در چمن
پیش روی او سخن گویم درست ۳
درد هجرانت چه گویم دلبرا
روی جانم را به خون دیده شست ۴
چون به جست و جوی او جان داده ام
از میان ما کناری از چه جست ۵
بی وفا گویی مرا در عاشقی
بدخویی و بی وفایی کار تست ۶
ضایعم مگذار باری ای صنم
چون جهانی بر امید وصل تست ۷
دل ربود و جان فدا کردم نخست ۱
بر لب سرچشمه ی آب حیات
چون قد و بالای او سروی نرست ۲
چون قدش سروی نباشد در چمن
پیش روی او سخن گویم درست ۳
درد هجرانت چه گویم دلبرا
روی جانم را به خون دیده شست ۴
چون به جست و جوی او جان داده ام
از میان ما کناری از چه جست ۵
بی وفا گویی مرا در عاشقی
بدخویی و بی وفایی کار تست ۶
ضایعم مگذار باری ای صنم
چون جهانی بر امید وصل تست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - به دل چو سنگدلانی به مهربانی سست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
