هوش مصنوعی: این متن به بیان تأثیرات عمیق عشق و عاشقی می‌پردازد. عشق به معشوق، فرد را دچار تحولات روحی و عاطفی می‌کند و او را به جست‌وجو و تلاش وامی‌دارد. اشک‌ها و رنج‌های عاشق، او را پاک و صیقل می‌دهد. عشق، فرد را مانند گوی بی‌سر و بن می‌کند و او را در مسیر خود خمیده و تسلیم می‌سازد. در نهایت، عشق به معشوق، فرد را به سرخی و شور می‌آورد و او را دگرگون می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و تسلیم شدن در برابر معشوق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۳۰۷ - هر که عزم عشق رویش می‌کند

هر که عزم عشق رویش می‌کند
عشق رویش همچو مویش می‌کند ۱

هر که ندهد این جهان را سه طلاق
همچو دزد چار سویش می‌کند ۲

او نیاید در طلب اما ز شوق
دل به صد جان جستجویش می‌کند ۳

او نگردد نرم از اشکم ولیک
اشک دایم شست و شویش می‌کند ۴

هر که از چوگان زلفش بوی یافت
بی سر و بن همچو گویش می‌کند ۵

هر که در عشقش چو تیر راست شد
چون کمان زه در گلویش می‌کند ۶

سرخ‌روی او بباید شد به قطع
هر که را عشق آرزویش می‌کند ۷

سخت‌دل آهن نه بر آتش نگر
تا چگونه سرخ رویش می‌کند ۸

از درش عطار را بویی رسید
آه از آنجا مشک بویش می‌کند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۰۶ - دل ز میان جان و دل قصد هوات می‌کند
گوهر بعدی:غزل ۳۰۸ - عشق توام داغ چنان می‌کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.