شماره ۱۸۶ - کارم بشد از دست ندانم که چه حالست

کارم بشد از دست ندانم که چه حالست
باری دلم از هجر تو در عین ملالست ۱

گفتم که شبی زلف تو گیرم خردم گفت
باز این چه پریشانی و سودای محالست ۲

تا دامن وصل از من دلخسته کشیدی
در پیرهن هجر تنم نقش خیالست ۳

عمریست که غمناکم و دلشاد نگشتم
از اختر شوریده که در عین وبالست ۴

گر یوسف یعقوب جمال تو ببیند
انگشت تحیر بگزد کاین چه جمالست ۵

گیرم که وصال تو بدین بنده حرامست
خون دل من ریخته ای، از چه حلالست ۶

بر حسن مکن تکیه که چون باز کنی چشم
زیبایی دنیا همه در عین زوالست ۷

رنجور فراقم به عیادت قدمی نه
کاین سوخته دل زنده به امّید وصالست ۸

هرگز ز دلم عشق تو نقصان نپذیرد
کاین حسن جهانگیر تو در عین کمالست ۹