شماره ۲۰۸ - دیده ام در رخ جان پرور تو حیرانست

دیده ام در رخ جان پرور تو حیرانست
زآنکه حسن رخت امروز دو صد چندانست ۱

خسته ی روز فراقت شده ام مسکین من
که بیا لعل شکرخای تواش درمانست ۲

صبح وصل تو ندیدیم و بشد عمر در آن
مگر ای دوست شب هجر تو بی پایانست ۳

دیده ی بخت من غمزده ی شوریده
سالها تا ز غم عشق رخت گریانست ۴

مهر رخسار چو خورشید تو اندر دل ما
به سرو جان تو سوگند که صد چندانست ۵

مدّتی تا به هوای قد آن سرو بلند
مرغ جانم به سر کوی تو در طیرانست ۶

دادم امروز بده از شب وصلت زیراک
خانه ی عمر من از جور جهان ویرانست ۷