شماره ۲۴۵ - ای بت نامهربان این ستم از بهر چیست

ای بت نامهربان این ستم از بهر چیست
بر دل بیچاره ای کز دل و از جان بریست ۱

غمزده ی سوگوار شب همه شب تا به روز
بر در تو سر زند هیچ نگویی که کیست ۲

لعل لب جان فزات آب حیاتست و بس
زلف تو دام بلا حسن تو رشک پریست ۳

در صفت حسن تو راست بگویم سخن
روی تو ماه تمام قد تو سرو سهیست ۴

رفتی و من بی رخت چون بزنم دم، دمی
هیچ شنیدی کسی زنده که بی جان بزیست ۵

هر که نه با عشق زیست گفت که من زنده ام
وه که بر آن زندگی زار بباید گریست ۶

هست سؤالی مرا از تو بت سنگدل
بر من مسکین جفا بی سبب از بهر چیست ۷

هر که به اخلاص دل در قدمت جان نباخت
در دو جهان کس نگفت کان صفت زندگیست ۸