شماره ۲۴۴ - مرا جان پای بند مهر یاریست

مرا جان پای بند مهر یاریست
دلم آشفته ی زلف نگاریست ۱

چو آن گل دسته ی من رفت از دست
ز غم درپای جانم زخم خاریست ۲

به رقص آمد سهی سرو گل اندام
محقّر جان ما بروی نثاریست ۳

به جان تو که از مستی چشمت
دلم را دایماً در سر خماریست ۴

به وصل تو که در هجرانت ای دوست
مرا بر دل ز جانم سخت باریست ۵

مرا گفتی جهان خود در چه کاری؟
مرا غیر از غم عشق تو کاریست؟ ۶

مرا عشق رخ آن ترک مه روی
نه امروزست کاین بس روزگاریست ۷