شماره ۲۵۲ - بیا که غمزه مستت به عین دلدوزیست

بیا که غمزه مستت به عین دلدوزیست
جمال روی تو در غایت دلفروزیست ۱

به حسرت شب وصل تو ای بت سرکش
چو شمع خاطر من در کمال جان سوزیست ۲

مرا ز هجر تو بر لب رسید جان عزیز
چه چاره دولت وصل تو تا که را روزیست ۳

هرآنکه صبح رخت را به چشم سر دیدست
یقین بدان صنما کان نشان فیروزیست ۴

جهان بگو ز چه خرّم شود چو باغ بهشت
ز من بپرس که گویم ز باد نوروزیست ۵

مراست داعیه ی وصلت ای صنم روزی
گمان مبر صنما کان به عشق امروزیست ۶